Jan de Reuver woonde in Cothen, een dorpje met amper 3.000 inwoners aan de Kromme Rijn in de provincie Utrecht. Zijn broer Adrie woonde in Geertruidenberg en toen die trouwde met Sjan Hansen was Jan vanzelfsprekend aanwezig.
Door Jan Hoek
Het feest vond plaats in een café in de Koestraat in Geertruidenberg, waar Adriana van Suntenmaartensdijk, door iedereen overigens Zus genoemd, samen met haar partner Martien Snetselaar eigenaar was. Haar zus Sjan werkte in dat café en hoorde tijdens het huwelijksfeest dat Jan de Reuver een oogje op haar had. Daarbij werd wel gezegd dat zij hem niet als vriend moest nemen, want hij zou elke drie weken een ander meisje hebben. Geertruidenberg vierde in 1963 het feit dat het 750 jaar Stadsrechten had en tijdens de Stadsfeesten kwamen Jan en Sjan elkaar weer tegen. Ondanks de eerdere waarschuwing aan Sjan, kregen ze verkering en trouwden ze twee jaar later, op 21 mei 1965, met elkaar. De tijd van drie weken verkering, die Jan daarvoor hanteerde, is veranderd in een huwelijk van maar liefst 3120 weken ofwel 60 jaar. Afgelopen zaterdag werd het diamanten huwelijk, samen met de drie kinderen, de twee kleinkinderen Linn en Tijn, verdere familie, vrienden en buren, gevierd in De Witte Leeuw.
Burgemeestersbezoek
Dinsdag 21 mei kreeg het diamanten echtpaar bezoek van burgemeester Marian Witte. Voor met name Jan de Reuver een onverwachte verrassing. Een aantal dagen eerder was ik bij het echtpaar langsgegaan om te vragen of ze naar aanleiding van hun 60-jarig huwelijk een verhaal in De Langstraat wilden. Alleen Jan was thuis en hij wees dat duidelijk af. “Da’s allemaal niks voor mij’, was zijn reactie en op mijn opmerking dat de burgemeester weleens diamanten echtparen een bezoek bracht, zei hij: “Dan heeft ze pech en staat ze voor een gesloten deur, want wij zijn de hele dag weg.” Daar dachten de drie zonen en de schoondochters Marinka en Mariska echter anders over. Gelukkig maar, want Jan en Sjan genoten zichtbaar van het burgemeestersbezoek; ‘een stukkie in De Langstraat’ was ook prima. Sjan van Suntenmaartensdijk was een schippersdochter en heeft anderhalf jaar met haar ouders meegevaren. “Ik vond het helemaal niks. Toen mijn ouders me voor de keus stelden: meevaren of bij je zus gaan wonen, was de keus dan ook snel gemaakt. Daar ben ik op een gegeven moment in het café van Zus en echtgenoot Martien Snetselaar gaan werken. En daar heb ik dus Jan de Reuver leren kennen." Inmiddels hadden haar ouders een woning aan de wal, waar haar moeder woonde. Sjan vervolgt: “Die woning stond aan de Haven 24 en daar zijn we gaan inwonen. Daarna hebben we een huis gekocht aan de Kasteellaan, waar we ruim tien jaar gewoond hebben en waar onze drie kinderen zijn geboren: eerst John en later de eeneiige tweeling Wilfred en Martin. Vakanties met het hele gezin brachten we meestal door in een bungalow van Sporthuis Centrum en later Center Parcs; we hebben misschien wel alle parken in Nederland bezocht.”
De Juweeltjes
Jan verdiende zijn geld als chauffeur en zo’n 20 jaar als ober in café d’Ouwe Haven in Waspik, waar Jos Smits toen de kastelein was. Na een herseninfarct moest Jan de Reuver noodgedwongen stoppen met die activiteiten. Het Bergse Muziek- en Majorettenkorps De Juweeltjes speelde een belangrijke rol binnen het gezin De Reuver. Jan de Reuver zegt daarover: “Alle drie de kinderen trommelden mee in het korps. Zelf kan ik geen noot lezen, maar ben ik wel zo’n vijf jaar voorzitter van het korps geweest en dat heb ik met veel plezier gedaan. Het is jammer dat het korps veel later na zo’n halve eeuw door een gebrek aan leden moest stoppen met de activiteiten. Het was altijd een actieve club die naast zelf optreden, tijdens het Pinksterweekend ook zo’n 30 jaar lang de taptoes op de Bergse Markt organiseerde.” De drie muzikale zonen merken op dat hun vader het werk als voorzitter altijd met passie deed en alle zaken jaar in jaar uit keurig op orde had. Ook moeder Sjan was actief binnen de vereniging; zij reinigde en herstelde zo nodig de kostuums van de muzikanten en de kleding van de majorettes. Het echtpaar woonde na de Kasteellaan nog 38 jaar aan de Hertogshoef, waarna ze inmiddels zo’n twaalf jaar met, zoals ze zeggen, heel veel plezier wonen in een appartement aan het Kardeel. Op de vraag van burgemeester Marian Witte hoe het lukt 60 jaar getrouwd te blijven, is het antwoord van Jan de Reuver kort maar krachtig: “Het is een kwestie van geven en nemen.” En dan lachend: “In mijn geval dus vooral geven.” Ook hier grepen de zonen en schoondochters in. Eensgezind klinkt het: “Bij pa en ma was het al die jaren koesteren en zorgzaam zijn voor elkaar.” De blikken van Jan en Sjan de Reuver na deze warme woorden van hun gezinsleden waren in feite een duidelijk antwoord op de door de burgemeester gestelde vraag.