Raamsdonksveer/Geertruidenberg – In januari 1998 werd drs. Menko Konings zorgmanager/waarnemend directeur van het voormalige verzorgingshuis Het Hoge Veer. In 2003 volgde hij Theo Jansen op als directeur en in 2005 werd hij directeur/bestuurder. Zijn belangrijkste opdracht was, naast het invoeren van persoonsgerichte zorg, om het gedateerde complex in Raamsdonksveer te vervangen door een toekomstbestendig woonzorggebouw dat zou voldoen aan alle hedendaagse eisen. Het werd onder meer door regelgeving, het faillissement van WSG én de bankencrisis een lang proces.

Door Jan Hoek

Dankzij het doorzettingsvermogen en de volharding van Menko Konings werd dat traject met de realisatie van Hoge Veer Rivierzicht in Raamsdonksveer en Hoge Veer Bastion in Geertruidenberg bijzonder positief afgesloten. Dit jaar bereikt de directeur/bestuurder de pensioengerechtigde leeftijd en neemt hij begin juni, na ruim 26 jaar, afscheid. “Wat de toekomst van Het Hoge Veer betreft ziet het er vanuit de huidige inzichten goed uit. Er is kortgeleden een vijf jaren exploitatiebegroting gemaakt en daarin zien we dat we op verantwoorde wijze zelfstandig door kunnen. Dit, in combinatie met de creativiteit en daadkracht van de medewerkers en vrijwilligers, geeft mij alle vertrouwen in de toekomst van Het Hoge Veer. Ik ga dan ook tevreden en met een voldaan gevoel met pensioen”, aldus Menko Konings.

Verzorging en beleid

Menko Konings is op 10 juli 1957 geboren in Zaandam en opgegroeid in Amsterdam. Hij wilde iets gaan doen in de kunstzinnige sfeer of een baan die met mensen te maken heeft. Aanvankelijk volgde hij een opleiding op de Amsterdamse Grafische School, waarna hij de opleiding ziekenverzorging ging doen. Hij werkte twee jaar in het verpleeghuis De Drie Hoven in Amsterdam, waarna de opleiding psychiatrische verpleegkunde werd gevolgd in het psychiatrisch ziekenhuis Duin en Bosch in Castricum. Na die studieperiode werkte Konings twaalf jaar in de Amsterdamse Valeriuskliniek. Aansluitend werd hij zorgmanager/waarnemend directeur bij verzorgingshuis Nieuw Vredeveld in Amstelveen. Op de Universiteit van Amsterdam studeerde hij in diezelfde periode Sociologie met als specialisatie ‘verzorging en beleid’.

Onze kracht

Menko Konings vertelt daarover: “Ik deed deze universitaire studie om mezelf te ontwikkelen en dan met name op de beleidskant van mijn werk. Dat kwam mij goed van pas tijdens mijn werkzaamheden voor Het Hoge Veer. Het complex waar ik startte als zorgmanager/waarnemend directeur was zeer gedateerd en voldeed niet meer aan alle gestelde eisen. Pas twaalf jaar nadat ik het nieuwbouwplan had geschreven, kon er aan de eerste locatie gebouwd worden. In 2011 werd Het Hoge Veer Rivierzicht in Raamsdonksveer geopend en kreeg het zogenaamde levensloopbestendig wonen vorm. Kleinschaligheid is altijd onze kracht geweest. Daardoor kunnen wij ons echt richten op de mensen waar het om gaat, waarbij zelfstandigheid en zelfbeschikking van de bewoners voorop staat. Klein blijven betekent korte lijnen, slagvaardigheid en een menselijke maat en dat wordt door zowel de cliënten als de medewerkers als bijzonder prettig ervaren. Ik heb altijd gedroomd van een gebouw waar mensen van verschillende leeftijden met en zonder zorg gemixt kunnen wonen, niet meer hoeven te verhuizen bij een toename aan zorg en niet gescheiden worden van partner, huisdier en persoonlijke bezittingen. Dat hebben we uiteindelijk met elkaar in Raamsdonksveer en later in Geertruidenberg voor elkaar gekregen.”

Hectische tijden

Het oude Hoge Veer was zoals gesteld niet meer toekomstbestendig en de zorgzwaarte van de bewoners nam toe. Renovatie was niet aan de orde en dus werd gekozen voor nieuwbouw. Menko Konings vervolgt: “We hebben eerst gesproken met de toenmalige wooncorporatie Volksbelang. Toen dat niet lukte kwam WSG in beeld, maar ook dat liep uit op een drama. Na een zoektocht naar investeerders hebben we uiteindelijk besloten het als zorgorganisatie zelf te gaan doen. Met eigen geld en een lening van een bank was het, toen de bankencrisis op zijn eind liep, relatief snel geregeld. En zo kon in 2019 het Hoge Veer Bastion in Geertruidenberg, een unieke samenwerking tussen onze zorgorganisatie en woningcorporatie Thuisvester, geopend worden. Het waren echter, voor het allemaal zover was, hectische tijden. Hoewel ik jaren daarvoor het voornemen had om nog eens een carrière-switch te maken, bijvoorbeeld als sociaalwetenschappelijk onderzoeker op een universiteit, bleef ik loyaal en wilde de zorgorganisatie niet in de steek laten; met passie heb ik me als een terriër gestort op de realisatie van het nieuwbouwplan. Ik ben dan ook bijzonder tevreden dat Hoge Veer Rivierzicht en Hoge Veer Bastion er na alle tegenslag toch gekomen zijn. Maar vooral trots ben ik op al die medewerkers en vrijwilligers die het concept rond het levensloopbestendig wonen dag in dag uit vorm en inhoud geven. Want uiteindelijk staat of valt het daarmee. Voor de oude locatie in Raamsdonksveer is Thuisvester plannen aan het maken voor herontwikkeling. Ik ben heel content dat na overleg met de gemeente en Thuisvester er in het nieuwbouwplan de ontwikkeling is opgenomen van circa 24 appartementen voor jong en beginnend dementerenden die er ook met hun partner kunnen wonen. Voor de gemeenschap en Het Hoge Veer is dit, in het licht van de aankomende vergrijzing, een belangrijke ontwikkeling.”

Opknappertje

Menko Konings leerde in 1983 zijn echtgenote Tonny kennen, waarmee hij in Amsterdam ging wonen. “Oude huizen kopen, waar we zelf in gingen wonen en onder eigen regie opknapten, is een hobby van ons geworden. Op een gegeven moment besloten we naar Brabant te verhuizen. In Wijk en Aalburg vonden we een riet-de gedekte boerderij, waar het nodige aan moest worden opgeknapt. Na drie jaar zijn we verhuisd naar het centrum van vestingstad Heusden waar we wederom een woning vonden waaraan het nodige werk moest gebeuren; we hebben daar zes jaar gewoond. Daarna zijn we, voor een periode van tien jaar, toch weer terug naar Amsterdam gegaan. Vervolgens zijn we verhuisd naar onze huidige woonplaats Broek in Waterland, waar we erachter kwamen dat landelijk wonen ons prima bevalt. Daarnaast hadden we zo’n 25 jaar een huis in Frankrijk, dat we vanaf een bouwval hebben opgeknapt. Ooit hebben we het plan gehad om naar Frankrijk te verhuizen, maar dat plan is gekanteld. Nu is ons plan om na mijn pensioen te verhuizen naar Zuid-Limburg. We hebben geen kinderen en kunnen, samen met onze hond, gaan en staan waar we willen. Tonny en ik houden allebei van de natuur en tuinieren. Zuid-Limburg lijkt een beetje op Frankrijk en in het prachtige Heuvelland gaan we op zoek naar onze toekomstige woning. Een opknappertje waarschijnlijk weer, want na mijn pensioen hebben Tonny en ik alle tijd en heel veel zin om daar weer iets van te maken. Met andere woorden: genieten zonder verplichtingen.” Of zoals Menko Konings het voor de bewoners van ‘zijn’ zorgorganisatie wilde: een toekomst waar de zelfstandigheid en zelfbeschikking voorop staan.