In het digitale tijdperk van muziekstreaming is het een zeldzaamheid geworden om volledige albums te beluisteren, maar echte muziekliefhebbers weten dat het luisteren naar een album van begin tot eind een unieke ervaring kan bieden. In de reeks 'Vinyl Verhalen' neemt Dennis Mikhout elke week een iconisch muziekalbum onder de loep. Tijdens deze ontdekkingsreis onthult hij de verhalen achter deze albums, variërend van klassieke studiomeesterwerken tot memorabele live-opnames, ongeacht het genre en tijdperk. Deze week: ‘Thriller’ van Michael Jackson.

Door: Dennis Mikhout

In november 1982 bracht Michael Jackson ‘Thriller’ uit, een album dat niet alleen bepalend was voor zijn carrière, maar ook de hele muziekindustrie herdefinieerde. Met meer dan 70 miljoen verkochte exemplaren wereldwijd is het nog altijd het bestverkochte album aller tijden. Maar ‘Thriller’ is meer dan verkoopcijfers. Het is een culturele mijlpaal en het bewijs van Jacksons transformatie van kindster tot absoluut wereldwijd popicoon.

Achter het succes stond een samenwerking die net zo bepalend was als de muziek zelf: die tussen Michael Jackson en producer Quincy Jones. Waar Jackson het instinct en de visie bracht, zorgde Jones voor de structuur, klank en discipline die het album naar bizar grote hoogte stuwde.

Ze hadden samen eerder al succes geboekt met het album ‘Off the Wall’(1979), maar met ‘Thriller’ wilden ze de lat nog hoger leggen. Vooral Jackson was vastbesloten om het beste album ooit te maken. Jones had daarbij de ervaring, het oor en de leiderschapscapaciteiten om dat doel ook echt haalbaar te maken.

Hij bracht een jazzachtergrond en een encyclopedische kennis van arrangementen, productie en geluid met zich mee. In plaats van Jackson te regisseren, hielp hij hem zijn ideeën te verfijnen en vorm te geven. Hij stelde het juiste team samen van sessiemuzikanten, engineers en songwriters, maar gaf Jackson genoeg creatieve ruimte om zijn stempel te drukken.

Jackson en Jones namen meer dan dertig nummers op, waarvan er slechts negen op het album kwamen. Jones’ visie was helder: ‘Thriller’ moest aanvoelen als een compilatie van hits, zonder zwakke schakels. Hij was compromisloos in zijn keuzes. Goede songs sneuvelden als ze niet briljant waren. Die kritische blik zorgde ervoor dat elk nummer op ‘Thriller’ op zichzelf kon staan. Hij mixte daarbij pop, r&b, funk, rock en zelfs lichte jazzinvloeden tot een homogeen geheel. Zijn gevoel voor timing en klank zorgde ervoor dat het album zowel radiovriendelijk als muzikaal gelaagd was.

De opnames vonden plaats in Westlake Studios in Los Angeles. Daar zette Jones een bijna wetenschappelijke aanpak neer. Geluidstechnicus Bruce Swedien, een vaste partner van Jones, gebruikte tientallen microfoons en mixtechnieken om Jacksons stem zo krachtig en zuiver mogelijk vast te leggen. Jones was betrokken bij elke fase – van het arrangement van de blazers in 'Thriller' tot het inspelen van de drums in 'Billie Jean'.

Hij haalde Eddie Van Halen binnen voor de gitaarsolo op 'Beat It', en wist zelfs horrorfilm icoon Vincent Price te strikken voor de iconische spoken word-passage in de titeltrack.

Welke tracks zou je vandaag nog moeten beluisteren:

‘Wanna Be Startin’ Somethin’: Het openingsnummer laat meteen horen wat Quincy Jones zoekt in dynamiek en opbouw. Het is funky, intens en ritmisch gelaagd. De Afrikaanse invloeden in de outro ('Mama-say mama-sa ma-ma-coo-sa') geven het een wereldse flair, iets wat Jones perfect wist te integreren zonder dat het te commercieel en geforceerd klonk.

‘Billie Jean’: Een van de meest iconische popnummers ooit. De baslijn is direct herkenbaar, en Jacksons stem zweeft tussen kwetsbaar en dreigend. Het nummer gaat over een vrouw die beweert dat Jackson de vader is van haar kind – een thema van roem, paranoia en isolatie. Quincy Jones wilde het nummer aanvankelijk niet op het album. Jackson stond erop, en kreeg gelijk: het werd een wereldhit.

‘Beat It’: Jackson wilde een rocksong maken die zwart en wit publiek zou aanspreken. Jones voegde Eddie van halen toe, die een van de bekendste gitaarsolo’s ooit inspeelde (volgens hardnekkige geruchten zelfs helemaal gratis).

Het nummer is fel, energiek en een oproep tot geweldloosheid. Het liet zien dat Jackson zich niet in één genre liet vangen, en zette de deur open voor meer crossover-succes.

Onlosmakelijk verbonden aan het album is de videoclip van ‘Thriller’. Geregisseerd door John Landis (An American Werewolf in London), had de clip een recordbudget van ruim een half miljoen dollar en veranderde voorgoed wat een muziekvideo kon zijn. Maar het ‘Thriller’ album was meer dan visueel spektakel met een dure clip. Het doorbrak de muren van MTV, zette zwarte pop in het middelpunt en maakte van Michael Jackson een wereldster. Het album bewees dat popmuziek zowel kunst als massaproduct kon zijn. En het klinkt nog altijd verrassend fris: tijdloos én typerend voor een artiest op het toppunt van zijn kunnen. Achter dat succes stond Quincy Jones. Met zijn mix van controle, creativiteit en scherp gehoor gaf hij ‘Thriller’ zijn gedurfde, lekker dansbare en grensverleggende sound.