In het digitale tijdperk van muziekstreaming is het een zeldzaamheid geworden om volledige albums te beluisteren, maar echte muziekliefhebbers weten dat het luisteren naar een album van begin tot eind een unieke ervaring kan bieden. In de reeks ’Vinyl Verhalen’ neemt Dennis Mikhout elke week een iconisch muziekalbum onder de loep. Tijdens deze ontdekkingsreis onthult hij de verhalen achter deze albums, variërend van klassieke studio-meesterwerken tot memorabele live-opnames, ongeacht het genre en tijdperk. Deze week: Desperado van the Eagles.

Door Dennis Mikhout

Toen The Eagles in april 1973 hun tweede studioalbum uitbrachten was dat een onverwachte stap in een nieuwe richting. Terwijl hun debuutalbum vooral radiovriendelijke hits bevatte zoals ‘Take It Easy’, koos de band met Desperado (min of meer) voor een conceptalbum dat inzoomde op het mythische Wilde Westen en zijn tragische helden. De band gebruikte daarbij historische figuren, zoals de Daltons, om eigen ervaringen naar hun songs te vertalen. Zoals de outlaw in het wilde westen vooral stond voor vrijheid, zo voelden de bandleden zich als outsiders in de commerciële muziekindustrie met vooral de druk van succes en de harde eisen van de muziek business.

Het idee voor het album ontstond tijdens gesprekken tussen Glenn Frey en Don Henley, de voornaamste songwriters van de band. Geïnspireerd door boeken en films over de outlaws van het Amerikaanse Westen, besloten ze hun eigen ervaringen als muzikanten te verweven met die van deze historische ‘gunslingers’. Dit concept leidde uiteindelijk tot het schrijven van nummers zoals ‘Doolin-Dalton’ en het titelnummer ‘Desperado’. Deze songs vormen zo’n beetje de ruggengraat van het album en vertellen het verhaal van een groep bandieten die, ondanks hun zoektocht naar vrijheid, uiteindelijk niet aan hun noodlot kunnen ontsnappen.

Het album is niet alleen een conceptalbum het toont ook duidelijk de muzikale groei van de band. Waar het eerste album toch vooral beïnvloed was door countryrock horen we op ‘Desperado’ een veel meer gelaagd geluid. Producer Glyn Johns, die eerder samenwerkte met grootheden als The Rolling Stones en The Who, hielp de band om hun geluid te verfijnen en de verhalen in de nummers muzikaal tot leven te brengen. Hoewel Johns en The Eagles een gespannen relatie hadden is zijn invloed op de verfijnde productie van het album onmiskenbaar.

Vooral de instrumentatie op Desperado is opmerkelijk. Banjo’s, pedal steelgitaren en harmonica’s worden moeiteloos gecombineerd met de kenmerkende close harmonie zang van de bandleden. De western invloeden zijn ooit ver weg maar deze traditionele elementen zijn vermengd met het geluid van typische jaren ’70 rock.

Anno 2024 klinkt het nog steeds toegankelijk:

‘Desperado’: waarschijnlijk het bekendste nummer van het album en mischien wel een van de beste nummers die The Eagles ooit hebben geschreven. Don Henley zingt zijn verhaal over een eenzame, uitgeputte outlaw die worstelt met de keuze tussen zijn vrijheid of de eenzaamheid. De openingsregels ’Desperado, why do’nt you come to your senses?’ zetten direct de toon.

Voor de bandleden was deze track een reflectie op hun eigen carrière tot dat moment. Eenmaal gekozen voor een leven in de schijnwerpers, een leven als rocksterren kwamen ze er al snel achter dat dit veel offers vroeg. In wezen was het een eenzaam leven. De symboliek van de outlaw als metafoor voor hun eigen ervaringen spreekt nog steeds tot de verbeelding.

‘Doolin-Dalton’: een van meest opvallendste nummers op het album. Het nummer is gebaseerd op de historische figuren van de Doolin-Dalton Gang, een groep outlaws die in het Wilde Westen beroemd (of berucht) waren vanwege hun bankovervallen en avontuurlijke levensstijl. Deze bandieten, geleid door Bill Doolin en Bill Dalton, probeerden hun eigen leven te leiden buiten de wetten van de samenleving, maar werden uiteindelijk geconfronteerd met de harde realiteit van hun keuzes.

Het nummer begint met langzaam, melancholisch gitaarspel dat de luisteraar bijna vanzelf meevoert naar de stoffige vlaktes van een western film. De harmonica, gespeeld door Bernie Leadon, voegt een extra laag aan deze sfeer toe en roept beelden op van eenzame cowboys die de horizon tegemoet rijden. De tekst slaat niet alleen op de historische outlaws maar ook op de persoonlijke worstelingen van de bandleden zelf, gevangen tussen artistieke vrijheid en de commerciële druk van de platenbazen. Het nummer wordt later op het album opnieuw opgepakt in een instrumentale reprise, waarbij het verhaal van de outlaws wordt verweven met de andere thema’s van het album.

Bij de release van Desperado was het album geen commercieel succes en haalde het niet eens de top 40 van de Billboard-hitlijsten. Er kwamen geen grote hits uit voort maar het werd al snel erkend als een artistiek hoogtepunt in de carrière van The Eagles. Het album heeft sindsdien een cultstatus bereikt en wordt gezien als een cruciaal moment in de Amerikaanse rockmuziek, dat genregrenzen doorbrak en de weg vrijmaakte voor de countryrock-explosie van de late jaren ’70 met artiesten zoals Linda Ronstadt en Jackson Browne die een vergelijkbare weg insloegen. Hoewel het commercieel misschien niet het grootste succes van The Eagles was, is het een album dat nog steeds wordt geprezen om zijn artistieke lef en emotionele diepgang.