Hij spreekt inmiddels al een aardig woordje Noors en hij mist de rust en de natuur in Scandinavië nog elke dag, toch hield Levy Vos (24) uit Raamsdonk na ruim twee jaar wonen en werken in Noorwegen het voor gezien. “Ik stond er echt voor open om definitief in Noorwegen te blijven wonen, maar toen twee goede vrienden gingen verhuizen naar de stad Bergen begon het toch te knagen. Ook de lange en koude winters werkten niet echt mee. Het was een prachtig avontuur, wat ik iedereen kan aanraden, maar het boek is voorlopig wel gesloten.” Afgelopen week is Levy in dienst getreden bij de gemeente Geertruidenberg. Zo kan het lopen.

Door Johan Verlouw

Overweldigende natuur

In de zomer van 2017 maakte het gezin Vos (de moeder van Levy komt uit Noorwegen) een mooie rondreis door Noorwegen. Ondanks het feit dat Levy het land al een beetje kende, maakte het toch grote indruk op hem. Vier jaar later besloot hij weer naar Noorwegen te gaan, maar nu in z’n uppie met een auto vol kampeerspullen. De prachtige natuur en de relaxte sfeer zetten hem aan het denken; “In dit land zou ik best weleens gelukkig kunnen worden.” Eenmaal thuis ging de procestechnieker met goedkeuring van zijn ouders zich oriënteren op een langer verblijf in het land van de trollen. Eigenlijk best onverwacht kreeg hij een berichtje van de facebookpagina; emigreren Noorwegen. Een aannemer zocht een hulpje en kon gelijk voor huisvesting zorgen. “Ik had totaal geen ervaring in de bouw, maar dat was volgens de aannemer geen belemmering.” In februari 2021 schreef Levy zich uit bij de gemeente en ging op weg naar het plaatsje Sandane, aan de westkust van Noorwegen. “Een dorpje met ongeveer hetzelfde aantal inwoners als Raamsdonk, maar dan tussen de fjorden, lacht Levy.”

Vlot ingeburgerd

“In Noorwegen is het de regel dat je jezelf bij de politie inschrijft om een BSN nummer aan te vragen. Het gaat daar wel allemaal wat trager dan hier, maar moeilijk is het niet, licht Levy toe. “Ik had daar een heel fijn huis, met nauwelijks energie kosten.”

Na een maand gewerkt te hebben bij de plaatselijke aannemers hield Levy het voor gezien. “Het was echt niet mijn ding en de lange, koude werkdagen eisen echt hun tol, in Noorwegen werken ze altijd door, ongeacht het weer. Middels een goed gesprek hebben we van elkaar afscheid genomen.” In de tussentijd had de Raamdonker in het dorpje een fabriek zien staan, waar hij zijn oude beroep in de proces techniek kon oppakken. “Ik ben daar maar gewoon naar binnen gelopen en een paar dagen later kon ik beginnen.” Binnen korte tijd had Levy al aardig wat sociale contacten opgebouwd en kon zich met de Engelse taal heel goed redden. Ook stond hij binnen een week al op het trainingsveld van de plaatselijke voetbalclub. “Zelfs het shirt is hetzelfde als vv-Raamsdonk en we werden in het eerste jaar ook kampioen, dat was echt gaaf.”

Lange winters, korte zomers

Levy voelde zich al snel thuis in Noorwegen en begon vlot in te burgeren, zelfs de Noorse taal kreeg hij redelijk onder de knie. “Het leven van de Noren is niet heel veel anders dan in Nederland. Uitgaan in het weekend zoals wij dat doen, kennen ze dan weer niet, ze gaan vaak bij elkaar een biertje drinken. Ook gaat er de zomer meteen over in de winter, dat verschil is extreem. In de winter heb je slechts een paar uur licht overdag. Gelukkig kon ik daar redelijk goed mee omgaan, maar dat is wel een ding. In de zomervakantie ging ik vaak vissen of hiken, een paar dagen wildkamperen in de natuur.”

Besluit om terug te keren

In de vakantieperiode kreeg Levy ook regelmatig vrienden en familie uit Nederland op bezoek en tijdens carnaval vloog hij terug om niets van het feest in d’n Haaykaant te missen. “De Noren konden maar moeilijk begrijpen dat ik voor zo’n feest vrij wilde hebben,” vertelt hij met een grote glimlach.

Toen hij eind 2023 Oud en Nieuw vierde in Raamsdonk sloeg de eerste twijfel toe; het gemis van zijn ‘oude’ vrienden deed hem meer dan hij oorspronkelijk dacht. “Ik wilde mezelf nog een jaar de tijd geven in Noorwegen, maar toen twee goede vrienden uit het dorp gingen verhuizen naar de stad Bergen, werd voor mij de beslissing makkelijker; ik moest opnieuw veel investeren in vriendschappen, dat brak me op.”

Inmiddels woont Levy weer thuis bij zijn ouders in Raamsdonk en is begonnen aan een baan bij de gemeente Geertruidenberg. Terug in Nederland moest hij weer wennen aan de drukte en de rotzooi op straat. “Je ziet in Noorwegen nergens een vuiltje liggen.” Hij kijkt terug op een prachtige tijd in het land van de herkomst van zijn moeder. “Mensen die met dezelfde gedachten lopen als ik wil ik echt het advies geven om gewoon te gaan; zo moeilijk is het allemaal niet en er zijn legio kansen in het buitenland.”