Afgelopen witte donderdag kwamen ze weer bijeen. De insigneverzamelaars van CV de Faant ofwel de Club van KEBSAOMMAOL. Om trots aan elkaar te kunnen vertellen dat zij in bezit zijn van alle insignes van CV de Faant. En dat zijn er inmiddels 44. De club van verzamelaars die officieel werd opgericht in 2004 bestaat inmiddels dus 22 jaar. Het aantal leden is opgelopen naar 31. Het aansnijden en verorberen van een slagroomtaart met daarop een plaquette van het insigne is op deze avond een vast ritueel.

Diny Loonen en haar verzameling

Achter carnavalsinsignes zitten vaak bijzondere verhalen. Het verhaal van de complete serie van CV de Faant vond zijn oorsprong wel op een zeer speciale manier. We moeten dan terug naar 1982. De wagenbouwers van de CV de Faant bouwen hun wagen dan in de boerderij van Willem van Laarhoven. Hij is de buurman van Tiny en Diny Loonen die een slagerij bestieren aan de Haven. Diny, in Oosterhout geboren, in Raamsdonksveer getogen, zet regelmatig een warm bakske koffie voor de bouwers en legt bij een van die koffiemomenten vol trots een complete serie Kaaiendonkse carnavalsinsignes op tafel. Op dat moment is die vanaf 1956 compleet. De kleurrijke reeks maakt vooral indruk op Jos Marcelissen. Als hij kort daarna dezelfde serie ook in café De Koppelpaarden in Oosterhout ziet en een aantal veldtekens uit Bergen op Zoom is hij definitief verkocht. Nog in najaar neemt hij het initiatief om ook voor CV de Faant een carnavalsinsigne te ontwerpen. Dat insigne, de allereerste voor de club, verschijnt in 1983. Met een oplage van 450 stuks wordt al meteen hoog ingezet. Ze gaan grif van de hand en het levert de club een mooie financieel extraatje op. Een nieuwe traditie is geboren en dat heeft anno 2026 al een fraaie collectie van 44 insignes opgeleverd. In dit laatste insigne zien we het ontwerp van 1983 dan ook terug.

Zusjes Loonen en hun insigne-DNA

Aan de ontstaansgeschiedenis van het insigne van CV de Faant, die dus zijn inspiratie vond in die van Kaaiendonk werd afgelopen donderdag dan ook ruim aandacht besteed. Daarom was speciaal voor deze gelegenheid de in Ut Faantelaand geboren en in Kaaiendonk getogen Ineke Loonen, dochter van Diny uitgenodigd. Net als haar moeder Diny destijds, kan zij anno 2026 als Kaaiendonks Volledige de complete verzameling insignes vanaf 1956 tot en met heden tonen. Met dit verschil dat er dat inmiddels 71 zijn. Vol trots toonde Ineke de prachtige kleurrijke exemplaren die om en om op groen rode stroken stof waren bevestigd. Ze wist de leden van KEBSAOMMAOL te boeien met leuke anekdotes en geschiedkundige feitjes. Dat zich onder de KEBSAOMMAOL-ers van CV de Faant drie zussen van Ineke bevinden te weten Myriam, Josette en Conny kan haast geen toeval zijn. Waaruit mag worden geconcludeerd dat de vier zusjes het van geen vreemde hebben. Bij iedere aanwezige was er het besef dat de cirkel na 44 jaar rond is. Niet in de laatste plaats door het droevige feit dat inspirator van toen Diny Loonen afgelopen januari op 93-jarige leeftijd is overleden. Zij heeft veel in haar DNA meegegeven aan haar dochters, maar vooral de liefde voor carnavalsinsignes.

Maakproces

Tijdens de avond werd ook een filmpje getoond van het maakproces van het insigne van CV de Faant. Daaruit bleek dat de gezellige bezigheid die boetseren, gips gieten en schilderen is, zeer zeker ook een arbeidsintensief proces is. Al wordt dat laatste absoluut niet door de makers zo ervaren. Zij beleven het al jaren als een unieke verenigingsactiviteit.

Even werd ook terug geblikt op het bezoek aan het Vastelaovund Museum in Kerkrade waar afgelopen winter een delegatie van de Faant het bekende carnavalsbeeldje van Jos Marcelissen alsmede het huidige insigne hebben achter gelaten. CV de Faant heeft daar inmiddels een eigen hoekje. Ook werd die dag op de terugweg een bezoek gebracht aan de KEBSAOMMAOL-lid Pascal Florackx uit Brunssum in zijn wat je gerust een mini-carnavalsmuseum kunt noemen.

Het witte insigne dat middels een loterij via een witte enveloppe en wit papiertje op witte donderdag wordt verloot kwam dit keer in de gelukkige handen van Josette Bouwens. Echter onder die restrictie dat zij volgend jaar haar verzameling mee naar de KEBSAOMMAOL-avond brengt.

En zo kwamen er weer veel verhalen bij elkaar, maar sloten vooral enkele historische cirkels zich na 44 jaar.