GEERTRUIDENBERG – Wie Bas Zijlmans kent, weet dat hij anderen liever in het zonnetje zet dan zichzelf. De bekende geschiedschrijver van Geertruidenberg geeft regelmatig tips over bijzondere inwoners die volgens hem een verhaal verdienen. Dit keer draaiden de rollen om.

Door Tom Rietveld

Tijdens de viering van het 65-jarig huwelijk van Bas en zijn vrouw Eli in Het Cachot wachtte hem een onverwachte verrassing. Als persoonlijk cadeau kreeg de bijna 91-jarige historicus een korte introductie in de eeuwenoude kunst van het sabreren: het ceremonieel openen van een champagnefles met een sabel.

Na een instructie van nauwelijks tien minuten hield Bas de fles stevig vast, zocht de naad van het glas en liet de replica van de sabel van Napoleon in één vloeiende beweging langs de hals glijden. Tot luid applaus vloog de flessenhals met kurk in één keer los. Een perfect uitgevoerde sabrage.

Voor mij was het een bijzonder moment om iemand te verrassen die zoveel voor de geschiedenis van Geertruidenberg heeft betekend. Bas heeft met zijn meer dan vijftig boeken, 176 artikelen en talloze onderzoeken ervoor gezorgd dat verhalen, foto’s en herinneringen niet verloren zijn gegaan. Hij leert mij bovendien nog regelmatig nieuwe mensen kennen die volgens hem een bijzonder verhaal verdienen.

Na de geslaagde sabrage volgde de officiële inauguratie. Volgens de traditie van de Confrérie du Sabre d’Or werd Bas Zijlmans opgenomen in de orde van de sabreurs. Daarbij klonken de traditionele woorden bij het uitbrengen van een toost met een glas champagne: “Santé, Bonheur, Champagne!”

Met zichtbaar plezier nam Bas zijn oorkonde in ontvangst. Opnieuw bewees hij dat leeftijd niets zegt over nieuwsgierigheid. Na een leven waarin hij steeds op zoek ging naar nieuwe verhalen, voegde hij er zelf nog één toe.

Misschien past geen enkele uitspraak beter bij deze middag dan de levenswijsheid die zo goed bij hem aansluit: 'Het telt niet hoeveel jaren je leven telt, maar hoeveel leven er in je jaren zit.'

Ook op zijn bijna 91e blijkt Bas Zijlmans daar nog iedere dag het levende bewijs van te zijn.