In het digitale tijdperk van muziekstreaming is het een zeldzaamheid geworden om volledige albums te beluisteren, maar echte muziekliefhebbers weten dat het luisteren naar een album van begin tot eind een unieke ervaring kan bieden. In de reeks 'Vinyl Verhalen' neemt Dennis Mikhout elke week een iconisch muziekalbum onder de loep. Tijdens deze ontdekkingsreis onthult hij de verhalen achter deze albums, variërend van klassieke studiomeesterwerken tot memorabele live-opnames, ongeacht het genre en tijdperk. Deze week: The Baby Huey Story: The Living Legend van Baby Huey.

Door: Dennis Mikhout

Sommige albums krijgen pas jaren later enige betekenis. The Baby Huey Story: The Living Legend is daar een extreem voorbeeld van. Toen het album in 1971 verscheen, was Baby Huey al overleden. De zanger, geboren als James Ramey, werd slechts 26 jaar oud en maakte de release van zijn enige album niet meer mee. Wat achterbleef, is een korte maar explosieve verzameling soul, funk en psychedelica die tijdens zijn leven nauwelijks aandacht kreeg, maar later uitgroeide tot een ware cultklassieker.

Het album klinkt alsof er een veel grotere carrière achter zit. Baby Huey zingt met de kracht van een doorgewinterde soulveteraan, terwijl de band zich beweegt tussen diepe funk, rauwe rock en lange, vrije grooves. Het is muziek die eerlijk gezegd nauwelijks binnen de muzikale grenzen van 1971 past.

Een kolos uit Chicago

Baby Huey was letterlijk en figuurlijk een imposante verschijning. Met zijn band The Babysitters bouwde hij in Chicago een sterke livereputatie op. Zijn podiumstijl was extravagant, zijn stem enorm en zijn shows konden alle kanten op. De groep speelde soul en rhythm-and-blues, maar stond ook open voor de psychedelische rock en funk die eind jaren zestig steeds nadrukkelijker door de Amerikaanse muziek trokken.

Een grote commerciële doorbraak bleef echter uit. De band had lokaal succes, maar wist dat niet om te zetten in een landelijke carrière. Dat veranderde toen Curtis Mayfield belangstelling kreeg. Mayfield, die met zijn eigen label Curtom Records een belangrijke rol speelde in de Chicago-soul, zag wel iets in die grote Huey.

Het opnameproces: Curtis Mayfield achter de knoppen

De opnames werden gemaakt onder leiding van Mayfield, die als producer een belangrijke stempel op het album drukte. Zijn eigen werk stond bekend om finesse, scherpe arrangementen en sociaal bewustzijn. Baby Huey was een heel ander type performer: meer fysiek, rauw en explosief.

De productie geeft Huey voldoende ruimte om los te gaan, maar houdt de muziek tegelijkertijd bij elkaar. Blazers snijden door de arrangementen, bas en drums leggen zware grooves neer en gitaren bewegen tussen soul en psychedelische rock. De nummers krijgen alle tijd. In plaats van zich aan de gebruikelijke lengte van een single te houden, worden grooves uitgerekt en spanningsbogen langzaam opgebouwd.

Tijdens de totstandkoming ging het echter slecht met Huey. Hij kampte met gezondheidsproblemen en drugsgebruik. In oktober 1970 overleed hij aan een hartaanval. Mayfield voltooide het album, dat een jaar later alsnog postuum verscheen.

Twee sleuteltracks

‘Hard Times’: Geschreven door Curtis Mayfield en inmiddels het bekendste nummer van het album. De groove is zwaar en dreigend, terwijl Huey zingt over armoede en overleven. Zijn voordracht is tegelijk vermoeid en strijdlustig. Jaren later werd de track veelvuldig gesampled door hiphopartiesten, waardoor Baby Hueys stem alsnog een nieuw publiek bereikte.

‘A Change Is Going to Come’: De klassieker van Sam Cooke krijgt hier een uitvoering van bijna tien minuten. Huey behandelt het nummer niet als een heilig monument. Hij rekt het uit, improviseert en laat de band langzaam naar een climax werken. Het resultaat is minder beheerst dan het origineel, maar juist daardoor meer aangrijpend.

Een tweede leven via hiphop

Bij verschijnen deed The Baby Huey Story commercieel vrijwel niets. Pas jaren later begonnen dj's en producers de plaat opnieuw te ontdekken. De zware drums, lange grooves en open arrangementen bleken ideaal voor sampling.

Artiesten en producers uit de hiphop gaven het album zo een onverwacht tweede leven. Baby Huey werd een cultfiguur: nauwelijks bekend bij het grote publiek, maar diep gerespecteerd door verzamelaars en beatmakers.

Conclusie

The Baby Huey Story: The Living Legend is een album vol gemiste mogelijkheden. Niet omdat de muziek tekortschiet, maar omdat Baby Huey nooit de kans kreeg om erop voort te bouwen.

Zijn enige album laat een artiest horen die nog volop in ontwikkeling was, maar al over een volstrekt eigen geluid beschikte. Zes decennia later klinkt de plaat nog steeds krachtig en onvoorspelbaar. De titel leek in 1971 misschien wat groot aangezet. Achteraf blijkt The Living Legend vooral bitter treffend.