Op 2 en 9 juli vonden bij muziekvereniging St. Bavo twee bijzondere huldigingen plaats. Op 2 juli werd Jac Zijlmans in het zonnetje gezet wegens zijn 50-jarig lidmaatschap en een week later werd Kees Kievits gehuldigd in verband met zijn 60-jarig lidmaatschap.

Op donderdagavond 2 juli op het eind van het gezellige Zomerconcert bij Hoeve De Bonte Kraai nam voorzitter Jos de Bont het woord. Niet om het laatste nummer aan te kondigen of om diverse mensen te bedanken, maar voor een zeer speciale gebeurtenis, namelijk het 50-jarig jubileum van ere-voorzitter Jac Zijlmans. Een bijzonder lidmaatschap, waar uiteraard wel het een en ander over te vertellen viel. Zo is Jac 50 jaar lid van muziekvereniging St. Bavo zonder zelf ook maar ooit één noot gespeeld te hebben. Dat wil niet zeggen dat hij zich niet verdienstelijk heeft gemaakt voor de vereniging. Integendeel. Omdat zijn beide kinderen, Corina en John, bij de harmonie waren, werd hij gevraagd om secretaris van de vereniging te worden. Na dat acht jaar gedaan te hebben, werd Jac voorzitter. Een functie die hij maar liefst 21 jaar uitvoerde en dat waren in de jaren ‘80 zeker geen gemakkelijke jaren. Onder andere door het doorzettingsvermogen en de vastberadenheid van Jac kwam St. Bavo uit de moeilijke periode en braken er gelukkig betere tijden aan. Jac was ook niet vies van het nodige sjouwwerk bij onder andere de jaarlijkse rommelmarkt van de vereniging of het organiseren van een weekendje met de hele vereniging naar het Limburgse Noorbeek.

Vergulde speld

Toen hij in 2005 zijn voorzitterschap overdroeg aan de huidige voorzitter Jos de Bont, werd hij benoemd tot erevoorzitter van muziekvereniging St. Bavo. Daarmee stopte zijn inzet voor de vereniging echter niet. Jac is daarna nog vele jaren actief binnen de vereniging geweest bij onder andere de jaarlijkse rommelmarkt en bij het schenken van koffie in de pauze van de repetitie van de sectie harmonie.

Ondanks zijn hoge leeftijd (96 jaar!) is hij nog altijd belangstellend naar alle activiteiten en leden van de muziekvereniging. Als het enigszins kan, is Jac samen met zijn vrouw Adri van de partij.

Voorzitter Jos de Bont sprak dan ook de hoop uit dat Jac nog vele jaren aan St. Bavo verbonden blijft en reikte Jac Zijlmans de vergulde speld met 1 zirkonia van de KNMO (Koninklijke Nederlandse Muziek Organisatie) en de bijbehorende oorkonde uit. Natuurlijk werd ook zijn vrouw Adri in de feestvreugde betrokken. Zij ontving uit handen van de voorzitter een mooie bos bloemen.

List

Een week later deed muziekvereniging St. Bavo het nog eens dunnetjes over, hoewel het woord dunnetjes hier eigenlijk niet past, want Kees Kievits werd op die avond gehuldigd wegens zijn 60-jarig lidmaatschap. Om hem met een serenade thuis te verrassen, was er een list verzonnen om ervoor te zorgen dat Kees op de bewuste tijd op donderdagavond 9 juli nog gewoon thuis was. Bij zijn huis aangekomen, hield voorzitter Jos de Bont een korte toespraak, speelde de muziekvereniging enkele marsen en natuurlijk 'Lang zal hij leven' en daarna werd feestvarken Kees achter de muziek aan meegenomen naar het terras van De Zeven Zusters. Nadat iedereen voorzien was van een drankje, nam Jos de Bont opnieuw het woord. Ditmaal geen kort woordje, maar een uitgebreide terugblik op het 60-jarig lidmaatschap van Kees. Hij begon zijn toespraak met het uitbrengen van een toost op jubilaris Kees en stak toen van wal, want over iemand, die 60 jaar lid is, valt natuurlijk wel het een en ander te vertellen.

Met de paplepel

Kees is als jong ventje van 10 jaar begonnen op de trompet. Aangezien Kees nu 72 jaar is, is hij dus eigenlijk al 62 jaar lid. Dit komt omdat hij in de eerste jaren geen contributie hoefde te betalen, omdat er al drie gezinsleden lid waren. Die eerste jaren zijn dus in de ledenadministratie niet meegeteld. Kees kreeg destijds les van Jo Janssen, die ook badmeester bij zwembad De Ganzewiel was. Dat Kees al op jonge leeftijd lid van de harmonie werd, was geen verrassing aangezien vader Henk een zeer actief lid van de vereniging was. Typisch een gevalletje van 'met de paplepel'.

Kees bleek een muzikant in hart en nieren te zijn, die het liefst heel de dag muziek zou willen maken. Ook tijdens zijn militaire dienst kon Kees zijn hart ophalen. Hij werd namelijk lid van een militair tamboer- en trompetterkorps en bespeelde daar de klaroen.

Het verhaal van 'met de paplepel' komt nog een keer terug, want twee van zijn drie kinderen zijn ook lid geweest van St. Bavo. Zoon Koen speelde trompet en dochter Gitte speelde hoorn. Het is Kees niet gelukt om zijn andere zoon, Ralph, lid te maken van de harmonie, maar de dochter van Ralph, Meike, is opa wel gevolgd en is al wel geruime tijd lid.

Na eerst diverse jaren trompet gespeeld te hebben, vond Kees het tijd om voor een ander instrument te gaan en werd de trombone zijn instrument. Ook op dat instrument kan Kees prima uit de voeten. Hij doorziet snel een stuk muziek op ritme en melodielijnen en weet het hemzelf ook snel eigen te maken. Daarnaast weet hij een mooie klank met zijn instrument te produceren. Soms is hij echter wat te 'enthousiast', blaast dan te hard en moet door de dirigent tot de orde worden geroepen.

Naast het spelen bij de sectie harmonie bij muziekvereniging St. Bavo speelt Kees ook 'buiten de deur'. Hij speelt ook met veel plezier bij de SOD-kapel en speelt ook regelmatig bij blaaskapel GHUNVM mee. Hij is zelfs al een keertje bij het seniorenorkest gaan kijken, maar daar is hij nog veel te jong voor, zo zegt hij zelf.

Gezelligheid

Kees is niet alleen op muzikaal gebied actief binnen St. Bavo. Hij is ook erg actief bij de acties die de vereniging houdt, (bijvoorbeeld bij de geraniumactie en de rommelmarkt) en het opbouwen en opruimen bij een concert van de harmonie.

Voorzitter Jos roemde ook nog een andere kwaliteit van Kees: zijn aanwezigheid brengt ook altijd een stuk gezelligheid. Kees vormt samen met Bert de Graauw en Ton van Gurp een mooi trombone-trio dat samen veel plezier heeft.

Hoe belangrijk de harmonie voor Kees is, blijkt wel uit het volgende: Kees had een aantal maanden geleden last van staar en kon daardoor de muzieknoten niet meer lezen en dus niet blazen. Hij kwam toch naar de repetitie om zijn collega-trombonisten te helpen en te ondersteunen.

Kees slaat een repetitie, maar ook de nazit bij de repetitie zelden over en onder het genot van een lekker pilske wordt er dan veel verteld, gediscussieerd en vooral veel gelachen.

Dat muziek maken voor Kees heel erg belangrijk is, blijkt wel uit alle bovenstaande verhalen, maar er is voor hem altijd één ding dat voor gaat en dat is zijn gezin. Zo werd het muziek maken op een laag pitje gezet, om zo goed mogelijk voor zijn vrouw Jacqueline te kunnen zorgen, toen het met haar gezondheid niet goed ging. Het is voor Kees een groot gemis dat zij er niet meer is.

Voorzitter Jos de Bont eindigde zijn toespraak met de gelukwensen met dit 60-jarig jubileum. Hij sprak tevens de hoop uit dat muziekvereniging nog lang mag genieten van Kees zijn muzikaliteit en gezelligheid. Jos reikte aan Kees de gebruikelijke versierselen uit: een vergulde speld met 2 zirkonia’s, de bijbehorende oorkonde en natuurlijk een fraaie boos bloemen. Op verzoek van de voorzitter speldde kleindochter Meike het speldje bij opa Kees op en daarmee was er een eind gekomen aan het formele gedeelte van de avond. Het informele gedeelte ging met een hapje en een drankje even door en daarmee sloot muziekvereniging St. Bavo het seizoen af.