In een voormalig schoolgebouw aan de Rubenstraat heeft maandag 22 juni officieel de Dierenvoedselbank Dappere Huisdieren haar deuren geopend. Achter het initiatief staat Angela Langejan, die zich al zes jaar inzet voor mensen die door financiële problemen moeite hebben om hun huisdieren te verzorgen. Wat begon in Bergen op Zoom, heeft nu ook een vaste plek gekregen in de gemeente Geertruidenberg.
De naam van de stichting is niet zomaar gekozen. “Ik vind het eigenlijk heel dapper van mensen dat ze hulp durven vragen,” vertelt Angela Langejan “Daarom heb ik zes jaar geleden de naam Dappere Huisdieren bedacht. Het gaat natuurlijk om de dieren, maar ook om de moed van hun baasjes.”
Hulp vragen is moeilijk
De stichting bestaat inmiddels zes jaar en heeft sinds vijf jaar een officiële ANBI-status. Daardoor kunnen particulieren en bedrijven hun giften fiscaal aftrekken en is het eenvoudiger om donaties te ontvangen.
Volgens Langejan blijkt de behoefte aan ondersteuning groter dan veel mensen denken. “Eigenlijk lopen we te goed,” zegt ze met enige aarzeling. “Dat klinkt misschien vreemd uit mijn mond, maar in een rijk land als Nederland zou dit eigenlijk niet nodig moeten zijn. Toch zien we veel stille armoede.”
Juist die verborgen armoede maakt het werk van de dierenvoedselbank belangrijk. Veel mensen schamen zich voor hun situatie en zetten de stap naar hulpverlening pas laat.
“De schaamte is vaak enorm,” vertelt Langejan. “Mensen melden zich omdat ze een uitkering hebben, onder bewind staan of al gebruikmaken van de gewone voedselbank. Vaak hebben ze echt een duwtje in de rug nodig voordat ze contact opnemen.”
Huisdier als levenslijn
Tijdens het gesprek schuift een voormalige cliënt uit Bergen op Zoom aan. Zij weet uit eigen ervaring hoe groot de drempel kan zijn om hulp te vragen. Maar zodra het gesprek op huisdieren komt, wordt duidelijk waarom deze vorm van hulp voor veel mensen zo belangrijk is. “Als ik geen hond had gehad, dan had ik hier ook niet gestaan,” vertelt ze openhartig. “Dan was ik binnen vier muren gebleven. Mijn man doet de boodschappen, maar met die honden moet ik naar buiten. Dan ontmoet je mensen.” Voor haar is de Chihuahua meer dan een huisdier.
“Voor mij is het eigenlijk een hulphond.” Die woorden raken precies de kern van het initiatief. Waar sommigen gemakkelijk zeggen dat mensen hun huisdier maar moeten wegdoen als het financieel moeilijk wordt, ziet Langejan dagelijks een andere werkelijkheid. “Voor veel mensen is dat dier hun enige contact met de buitenwereld,” legt ze uit. “Als je in de schulden zit, schaam je je vaak. Een hond zorgt ervoor dat je toch buiten komt en andere mensen ontmoet.”
Meer dan alleen voer
De dierenvoedselbank verstrekt niet alleen honden- en kattenvoer. Ook ontwormingsmiddelen, ontvlooiingsproducten, speeltjes en andere benodigdheden maken deel uit van het aanbod. Dat is geen overbodige luxe, verteltLangejan. “Voor goede ontvlooiing betaal je in de winkel al snel tientallen euro’s. Veel mensen kunnen dat simpelweg niet opbrengen.”
Om problemen te voorkomen houdt de stichting nauwkeurig bij wanneer dieren voor het laatst zijn behandeld tegen vlooien of wormen. Daarnaast bestaan er korte lijnen met dierenartsen die bereid zijn mee te denken wanneer cliënten hulp nodig hebben. “Veel mensen hebben geen vaste dierenarts,” zegt Langejan. “Dan bellen ze pas als er een noodsituatie ontstaat en zijn ze vaak veel duurder uit. Wij proberen dat te voorkomen.”
Laagdrempelig
De uitgifte van voedselpakketten vindt eens per twee weken plaats voor geregistreerde cliënten. Daarnaast is de locatie op woensdagmiddag open voor iedereen. “Juist omdat we laagdrempelig willen zijn,” legt Langejan uit. “Mensen mogen binnenlopen, rondkijken of iets kopen. We willen laten zien dat we er zijn en dat hulp vragen niet iets is om je voor te schamen.”
Elke zes maanden wordt een inkomenscontrole uitgevoerd om ervoor te zorgen dat de ondersteuning terechtkomt bij mensen die deze daadwerkelijk nodig hebben. De stichting draait grotendeels op donaties. Het dierenvoer wordt geschonken door particulieren en bedrijven. Daarnaast verkoopt de stichting nieuwe en gebruikte dierenbenodigdheden tegen lage prijzen. “Ook mensen met een kleine beurs hebben recht op een nieuw speeltje voor hun hond of kat,” vindt Langejan.
Gemeente ondersteunt initiatief
Bij de opening bracht ook wethouder Mike Hofkens van de gemeente Geertruidenberg een bezoek aan de nieuwe locatie. Samen met medewerkers van de gemeente bekeek hij het voormalige schoolgebouw dat nu een nieuwe maatschappelijke bestemming heeft gekregen. Volgens Hofkens sluit het initiatief goed aan bij het sociale beleid van de gemeente. “Wat je vaak ziet, is dat een huisdier voor mensen veel meer betekent dan alleen gezelschap,” zegt hij. “Voor sommige mensen is het hun maatje, hun sociale contact en soms zelfs hun familie. Het is mooi dat dit gebouw daarvoor ingezet kan worden.”
De gemeente stelde het pand beschikbaar voor verhuur aan de stichting. “Een leegstaand gebouw verpaupert,” aldus Hofkens. “Dan is het prachtig als zo’n locatie op deze manier weer betekenis krijgt voor de samenleving.”
Trots
Ondanks de drukte en de groeiende vraag blijft Angela Langejan optimistisch. “Het is hard werken,” zegt ze lachend terwijl ze tussen de rekken met dierenvoer doorloopt. “Maar ik ben er enorm trots op.”
En misschien vat die ene uitspraak van de voormalige cliënt het belang van de dierenvoedselbank nog wel het beste samen: “Voor anderen is het misschien maar een hond. Voor mij is het mijn reddingslijn.”