Afgelopen weekend vond de eerste Fèèrse Durpsquiz plaats. Daarbij werd de kennis van de deelnemers over Raamsdonksveer, de voormalige gemeente Raamsdonk en de gemeente Geertruidenberg stevig op de proef gesteld. Getest is die kennis zeker, maar er werd ook volop nieuwe kennis opgedaan.

Zaterdagavond ontvingen de deelnemers een kwisboek van zo’n zestig pagina’s, boordevol vragen en opdrachten. Onderwerpen varieerden van muziek, (loco)burgemeesters, waarbij namen aan foto's of namen aan straatnamen gekoppeld moesten worden, tot sport. Bij sport kwamen onder meer Veerse Boys-iconen Huib(ke) Fens, Piet Damen en Huub Schipperen voorbij.

Ook de culturele kennis werd stevig getest. Regionale muziekkennis speelde daarbij een hoofdrol. Liedregels moesten worden aangevuld en gekoppeld aan de juiste titel en uitvoerende artiest. Zo mocht In de maneschijn... natuurlijk niet worden vervolgd met\. .. klom ik op een trapje naar het raamkozijn. Hier werd natuurlijk gezocht naar In de maneschijn, dansen golfjes klein (vissertje uit de Biesbosch van de Wilpies). Daarnaast moesten korte rebussen en tekstregels in het Engels, Duits, Frans en zelfs Spaans leiden tot de juiste titel en artiest.

Fèèrse woorden en uitdrukkingen

Met oude luchtfoto’s van ’t Fèèr, rebussen en woordzoekers werden deelnemers uitgedaagd om straatnamen te herkennen en typische Fèèrse woorden en uitdrukkingen naar het Nederlands te vertalen.

Met behulp van een prijslijst van Spar Rombouts uit oktober 1974 werd vervolgens het prijsbewustzijn op de proef gesteld. Wat kostten witte druiven of witlof destijds? Voor vijftigers al een lastige vraag, laat staan voor de jongere deelnemers. Menig opa en oma werd dan ook als hulplijn ingeschakeld.

Dat onze gemeente ooit bezoek kreeg van Napoleon hebben de deelnemers eveneens geweten. De creativiteit van de samenstellers ging hierbij soms gepaard met een zekere mate van wreedheid. Probeer maar eens via bijnamen de plaatsnamen van steden langs de Route Impériale 2 te achterhalen. Vijf, misschien zelfs zeven teamleden bogen zich over deze vraag. Bij sommige bijnamen kwamen meerdere mogelijke antwoorden naar voren. En alsof dat nog niet genoeg was, verscheen rond half elf 's avonds ook nog de organisatie voor het maken van een teamfoto. Fanatiekelingen bleven ondertussen geconcentreerd speuren op internet naar het juiste antwoord, want veur dergelijke onzin was er ginne taid.

Op zondag verplaatste een groot deel van de quiz zich naar buiten. Vele opdrachten vereisten speurwerk op locatie en daarvoor werd vooral de fiets ingezet. Sommige teams hielden zelfs hun afstand bij en kwamen uit op een respectabele twintig kilometer. Die kilometers werden bepaald niet in gezapig zondagmiddagtempo afgelegd. Nee, vrijwel iedereen ging er in stevig tempo tegenaan.

Het vele fietsen leidde bij sommige deelnemers bijna tot medelijden met 'de Koster'. Hier en daar bestond zelfs de vrees dat zijn tong tussen de speken van zijn Postloterijfiets terecht zou komen.

Straatnaamborden en informatiepanelen moesten worden opgespoord. Maar vooral de zoektocht naar specifieke rolluiken en voordeuren vergde het uiterste van de deelnemers. Fietsen, turen en nog eens goed kijken. Bij sommigen sloeg de wanhoop zichtbaar toe. Zo verzuchtte Slein nav Keeb op een gegeven moment: "Ik kan geen voordeur meer zien."

65 Faanten

Op het speelplein van de Wilsdonk konden punten worden verdiend met klassieke spelletjes als zaklopen, spijkerpoepen, koekhappen en stoepranden. Daarnaast moesten de namen van 65 Faanten worden achterhaald. Dat leverde mooie taferelen op: fanatiek afschermen van de eigen invulkaart, voorzichtige maar overduidelijke afkijkpogingen en een vorm van kwartetten waarbij informatie werd uitgeruild. "Heb jij die voor mij, dan heb ik deze voor jou."

De maquette van 't Oud Sandoel van Cees van den Elshout liet fraai zien waar de steggekes klein en kroem vroeger liepen. Jammer genoeg hield men vanwege het wedstrijdelement de lippen stijf op elkaar. Juist hier hadden ongetwijfeld mooie en straffe anekdotes gedeeld kunnen worden. Terwijl ik dit schrijf vraag ik me af, zal de jeugd straks zeggen: "We gaan een Rondje Boiten Oem", wanneer ze door de Kartuizerstraat fietsen?

Fèèrs Kwartierke

Het hele weekend stond in het teken van racen tegen de klok, waardoor het Fèèrs Kwartierke wat onderbelicht bleef. Dat maakten de nakijkers en jury echter ruimschoots goed. De kwisboeken werden met grote zorgvuldigheid gecontroleerd en beoordeeld.

Na een flink aantal Fèèrse Kwartierkes, waarin de spanning steeds verder opliep, bleek dat de LolliFaantjes de meeste punten hadden verzameld. Daarmee veroverden zij de Ad Adriaanse Wisselbokaal. De uiteindelijke winnaar was echter ook Stichting Jeugdvakantieweek Raamsdonksveer, het lokale goede doel dat door de LolliFaantjes aan hun deelname hadden gekoppeld.

Ut Fèèr kan terugkijken op een prachtig weekend waarin de weergoden de deelnemers goed gezind waren en een traditie geboren is. Een weekend waarin iedereen wel eens kon zeggen: KWISTET. Maar daar staat dan minstens net zo vaak KWISTET NIET tegenover. Uiteindelijk kon dankzij de nazit en het buurten met andere teams toch regelmatig worden geconcludeerd: KWEET UT NOU WEL.

PS: Mocht het iemand opvallen dat er tegenwoordig opvallend veel pauwen door Raamsdonksveer lopen, dan betreft het vermoedelijk leden en vrijwilligers van het Veers Erfgoed. Zij hebben zoveel complimenten ontvangen, dat de terecht verdiende veren voorlopig nog met gepaste trots worden gedragen.