Geertruidenberg – De weersverwachting voor zondag 13 september was niet ideaal. Motregen in de ochtend en pas later op de middag kans op verbetering. Toch liet Rondje Den Berg zich niet uit het veld slaan. Kramen gingen open, artiesten namen hun plekken in en bezoekers kwamen met regenjas en paraplu naar de historische Markt. Juist de regen zorgde uiteindelijk voor een van de mooiste momenten van de dag.

Door Tom Rietveld

Het optreden Beyond van het gezelschap Circumstances stond oorspronkelijk buiten gepland, maar werd vanwege het natte weer verplaatst naar de Geertruidskerk. Dat bleek een bijzonder gelukkige keuze. Zes acrobaten gebruikten ladders als speeltoestel, bouwwerk en partner. Ze klommen, balanceerden, vingen elkaar op en bouwden razendsnel nieuwe constructies. Vijftig minuten lang volgde de ene beweging de andere op. In de hoge ruimte van de kerk kregen de ladders nog meer betekenis. Soms leek het alsof de spelers letterlijk naar de hemel reikten.

Na afloop vertelde Sam van Circumstances dat zo’n voorstelling vooral draait om vertrouwen. “Je begint een creatieproces met elkaar heel goed te leren kennen en elkaar te vertrouwen. Iedereen brengt zijn eigen discipline, achtergrond en kennis mee. Zo ontstaat er een soort kruisbestuiving tussen de artiesten.”

Tijdens de voorstelling gebeurde iets dat niemand had kunnen regisseren. Buiten brak de bewolking langzaam open en door de glas-in-loodramen viel plotseling zonlicht naar binnen. Organisator Lennart van Willigen zag het ook. “Geluk bij een ongeluk dat we door de regen naar de kerk konden. Het werkte daar geweldig. En dan zie je tijdens de voorstelling ineens die blauwe lucht door de ramen en daarna de zon naar binnen schijnen.” Een bijna symbolisch moment: ladders omhoog, acrobaten richting gewelf en precies dan het zonlicht erbij.

Markt houdt stand

Buiten was de creatieve markt ondertussen gewoon doorgegaan. Onder de kramen bleven deelnemers en bezoekers redelijk droog en de sfeer bleef goed. Marktmeester Annette Janssen was ondanks enkele late afmeldingen tevreden. Zij ontvangt de aanmeldingen en bewaakt samen met anderen bewust de kwaliteit van de markt. “We zijn best streng. We willen echt kwaliteit. Eind mei bekijken we alle aanmeldingen en maken we een selectie. Past deze kraam bij onze markt, ziet het er goed uit, voegt het iets toe?”

Veel deelnemers keren inmiddels elk jaar terug. De variatie was groot: schilderijen van Annabel Pluijm trokken de aandacht, sieraden, houten producten, stoffen creaties en kleine handgemaakte voorwerpen.

Bij Whisky Rabbit bijvoorbeeld werd uitgelegd dat de naam simpelweg voortkomt uit de liefde van de makers voor whisky. Elders lagen vlaggenlijnen, tasjes, haarbanden en andere handgemaakte producten uitgestald. Veel deelnemers zijn geen grote ondernemers, maar makers die vooral plezier hebben in het creëren en hun werk graag aan publiek laten zien.

Volgens Janssen begint de dag voor de organisatie al vroeg. Kramen moeten worden geplaatst, deelnemers ontvangen en alles moet op tijd klaarstaan. “We vinden het belangrijk dat mensen zich welkom voelen. Daarom gaan we langs met koffie en iets lekkers. Dat gevoel van: fijn dat je er weer bent, vinden we belangrijk.”

Later ontvangen de standhouders ook nog een enquête. “We willen ieder jaar leren en verbeteren.”

Overal iets te beleven

Rondje Den Berg bestond niet alleen uit markt en acrobatiek. Op verschillende plekken verschenen voorstellingen en mobiele acts.

Bij Het Zwanenmeer van Pikz Palace verzamelde zich publiek rond een klein mobiel theater. Kinderen konden bij de Circuskaravaan zelf ervaren hoe het is om circusartiest te zijn. Ook Delinus 03, aangekondigd als de kleinste taxi-bus ooit, trok volop aandacht.

De opvallende Kale Barones bewoog zich tussen het publiek, terwijl elders een marionettenspeler zijn houten hoofdrolspeler tot leven bracht. Ook Harry’s Bingostal, Shakespeare Take Away, Fiesta!, Met de Waslijn en Gedichtje Den Berg maakten deel uit van het programma.

Vanaf ongeveer half drie klaarde het daadwerkelijk op. De paraplu’s verdwenen en de Markt werd steeds levendiger.

Aan het einde van de middag keek Lennart van Willigen tevreden terug. “De start was nat, maar we hebben daarna toch een aantal geweldige uren gehad. Ik heb mooie ontmoetingen gezien, veel interactie en veel blije mensen.”

Om vijf uur begon het opnieuw wat te regenen. Bijna alsof het weer wist dat de dag ten einde liep.

Maar het beeld dat blijft hangen, is dat van de acrobaten in de Geertruidskerk: ladders steeds hoger, lichamen in beweging en dan onverwacht die zon door het glas. Een fraaier slotbeeld had Rondje Den Berg zichzelf nauwelijks kunnen wensen.