Door Tom Rietveld

Wie bij Kees Sweep binnenstapt, begrijpt meteen: dit is geen gewone verzamelaar. Geen vitrinekasten met zorgvuldig gerangschikte objecten of genummerde catalogi. Hier wordt geleefd tussen herinneringen. Alles staat, ligt en hangt door elkaar: miniatuurvrachtwagens in het raamkozijn, shirtjes op stapels, speldjes, foto’s en overal dat ene overheersende kleurenschema: geel en zwart. Want één ding is duidelijk: Kees ís NAC.

Van paardenstal naar woonhuis

Kees Sweep woont al vrijwel zijn hele leven in dezelfde buurt. Geboren in de Bierstraat verhuisde hij op zesjarige leeftijd naar de Havendijkstraat, waar hij nooit meer echt vertrok. Zijn huidige woning heeft bovendien een bijzonder verleden.

“Dit waren vroeger paardenstallen van het logement,” vertelt hij. “Daarnaast zat een soort hotel. Koningin Wilhelmina heeft daar zelfs nog geslapen.”

Waar ooit paarden stonden en koetsen werden gestald, ontstond later een woonhuis. Veel werd eigenhandig verbouwd. Het verklaart meteen de royale ruimte binnen; ruimte die langzaam maar zeker werd gevuld met verzamelingen.

Geen verzamelaar, maar een bewaarder

Kees noemt zichzelf geen echte verzamelaar. Toch wijst alles anders uit. In het raam staan rijen miniatuurvrachtwagens opgesteld als een kleine tentoonstelling. “Ik wilde vroeger vrachtwagenchauffeur worden,” zegt hij. “Daar komt dat vandaan.”

De modellen vormen een soort etalage voor voorbijlopende kinderen. Regelmatig hoort hij buiten enthousiaste reacties. “Dan zeggen ze: ‘Zo, die is gaaf!’ Dat vind ik mooi.”

Niet alleen vrachtwagens krijgen een plek. Ook Postcode Loterij-huisjes, oude schoolfoto’s, speldjes en allerlei kleine herinneringen blijven bewaard. Weggooien is voor Kees geen optie.

“Die pasfoto’s van school wilden ze ooit wegdoen. Toen zei ik: dat kan niet. Daar staan mensen op die ik ken.”

Zijn verzameling groeit niet volgens plan. Het gebeurt gewoon. Iets zien, meenemen, bewaren... omdat er een verhaal aan zit.

De liefde voor NAC

Toch draait uiteindelijk alles om NAC Breda. Die liefde ontstond relatief laat, rond zijn veertiende jaar. “We gingen mee met Frans Naglee, een aannemer waar ik klusjes voor deed. Toen gingen we naar voetbal. Dat was bij ons geen luxe vroeger.” Voetbalwedstrijden waren een uitje, een ontsnapping bijna. Eerst werden ook andere clubs bezocht, Feyenoord bijvoorbeeld, maar NAC krijgt extra aandacht. “Ja, daar ben ik eigenlijk voor gevallen.” Sindsdien vormt de club een rode draad door zijn leven. Wedstrijden bezoeken, napraten, supporters ontmoeten: het hoort erbij. “NAC is voor mij een uitlaatklep,” zegt hij eenvoudig.

Na wedstrijden rijdt hij steevast terug naar Geertruidenberg, waar hij in café Den Berg nog een biertje drinkt. Daar kennen ze hem inmiddels allemaal, en gaat het gesprek vanzelf weer over voetbal.

De beroemde trui

Voor de foto trekt Kees zijn meest bijzondere bezit aan: een opvallende gebreide NAC-trui. Felgeel, met clubembleem en rode accenten. Het kledingstuk kreeg zelfs een plek in het boek 'Ik ben NAC', waarin supporters centraal staan. De trui heeft voor hem vooral emotionele waarde. “Mijn overleden vrouw heeft hem gebreid,” vertelt hij. “Ik draag hem al jaren. Omdat hij groot is, kan hij zelfs over mijn jas heen. De reacties zijn altijd positief. Eén keer bood iemand er zelfs 10.000 euro voor. Hij lacht. “Maar verkopen? Nooit van mijn leven.”

Een huis vol verhalen

Boven staat nog een ton vol shirtjes. Niet alles kan tegelijk zichtbaar zijn. De verzameling groeit gestaag verder, zonder systeem of grenzen.“Je kan het niet laten,” geeft hij toe.

Toch is het geen chaos zonder betekenis. Elk object verwijst naar een moment, een herinnering of een persoon. Zijn huis is daarmee minder een verzameling spullen dan een archief van een leven. Voor voorbijgangers lijkt het soms een kleine tentoonstelling. Voor Kees zelf is het simpelweg thuis.

NAC als levenslijn

NAC Breda werd opgericht op 19 september 1912 na een fusie tussen NOAD en ADVENDO, samen goed voor de naam NOAD ADVENDO COMBINATIE. Inmiddels nadert het 125-jarig bestaan van de club, een mijlpaal waar supporters reikhalzend naar uitkijken.

Ook Kees kijkt ernaar uit. Niet als statisticus of verzamelaar van clubhistorie, maar als supporter pur sang. Zijn verzameling is geen investering, geen museum en geen hobby met regels. Het is emotie. Herkenning. Verbondenheid. Of zoals hij het zelf samenvat: “NAC hoort gewoon bij mijn leven.”

En wie even bij hem binnenloopt, begrijpt meteen dat die woorden geen overdreven supporterspraat zijn. Tussen miniatuurtrucks, stapels shirtjes en geel-zwarte herinneringen zit een man die zijn club niet alleen volgt, maar leeft.

Kees Sweep ís NAC.

NAC: naam en ontstaan

NAC Breda ontstond op 19 september 1912 uit een fusie tussen NOAD (opgericht 14 juli 1895) en ADVENDO (opgericht 1 november 1904). De nieuwe clubnaam werd een samenvoeging van beide verenigingen:

N.A.C. = NOAD ADVENDO COMBINATIE

De club groeide uit tot één van de meest karakteristieke volksclubs van Nederland, met een sterke supporterscultuur waarin trouw en clubliefde centraal staan. In aanloop naar het 125-jarig bestaan blijft die verbondenheid springlevend.