De Zandberg is een gehucht dat valt onder de Zeeuwse gemeente Hulst. Daar werd Marina Poppe geboren op een boerderij. Via een omweg belandde ze later in Raamsdonksveer waar ze vanaf 1978 ruim 13 jaar werkte in op de afdeling fysiotherapie in Ziekenhuis Sint Theresia. Na een periode als gezinsverzorger bij Thebe, kwam zij in januari 2004 in dienst van Zorgcentrum Het Hoge Veer in Raamsdonksveer. In 2014, een tijd dat verzorgingshuizen, in het kader van het verhogen van zelfredzaamheid, verplicht iemand in dienst moesten hebben die zich bezighield met het meer bewegen van ouderen, werd Marina beweegcoach. Afgelopen vrijdag 26 september nam zij afscheid van de bewoners. Zij ontvingen van haar, evenals de vrijwilligers van de zorgorganisatie, een pakje papieren zakdoekjes met daarop de tekst: ‘Snotverdorie, ik ga je missen’.

Door Jan Hoek

Het afscheid valt Marina zwaar, maar toch heeft zij besloten met vroegpensioen te gaan. Zij legt uit: “Mijn werk in Het Hoge Veer is mijn lust en mijn leven en ik vind het geweldig moeilijk dat los te laten. Ik kreeg het in mijn privéomgeving echter te druk; twee dagen per week ben ik oppas-oma bij mijn drie kleinkinderen en daarnaast heb ik het druk met de mantelzorg voor mijn moeder. Bovendien sta ik zo nodig mijn zus en haar gezin bij.” Toen haar vader in Zeeuws-Vlaanderen stopte met boeren, kwam zij uiteindelijk terecht in Raamsdonksveer. Daar was haar vader eigenaar van een SRV-wagen. Tijdens het carnaval in 1975 kwam Marina Poppe haar echtgenoot Jos Kloonen tegen, een kleinzoon van gemeenteveldwachter Simon ‘Kloontje’ Kloonen, die destijds een spraakmakend duo vormde met collega De Moor. “We kregen twee dochters, die allebei in de zorg werken; Marieke is kindertherapeut met bekkenbodemtherapie als specialisatie en dochter Janneke is orthopedagoog geworden”, vertelt een zeer spraakzame Marina. Ze heeft het niet alleen over de zorg in het algemeen en bij Zorgorganisatie Het Hoge Veer in het bijzonder, maar ook over bijvoorbeeld haar bezwaren als lid van de Werkgroep Binnenbijster over het kappen van zo’n 40 knotwilgen aan de Stichtingsweg in haar woonplaats Waspik. “Het merendeel van de bewoners is tegen de kap, maar als je om tafel zit met onder andere het Waterschap, Staatsbosbeheer en de gemeente Waalwijk, trek je als minderheid toch aan het kortste eind”, moet Marina concluderen.

Silverfit en duofiets

Bij Het Hoge Veer in Raamsdonksveer was Marina zowel in de intramurale als extramurale zorg actief. Evenals de regering vond ook toenmalig bestuurder Menko Konings zelfredzaamheid van de bewoners heel belangrijk. Toen hij Marina in 2014 vroeg of ze beweegcoach wilde worden, hoefde ze niet lang na te denken. Marina zegt daarover: “Bewegen is niet alleen belangrijk voor het lichamelijke, maar ook voor het psychisch vermogen. Ouderen bewegen veel te weinig, want bijna 80 procent van de ouderen in zorginstellingen is inactief. Als beweegcoach ben ik actief bij Het Hoge Bastion en Rivierzicht. Op de oude locatie in Raamsdonksveer beschikten we weliswaar niet over een mooie sportruimte, maar wél over de noodzakelijke attributen. Het Hoge Veer Bastion beschikt nu over een prachtige beweegruimte, waar alles staat wat nodig is en zelfs meer dan dat. Zo kunnen bewoners van het Bastion met de Silverfit Mile fietsen voor een beeldscherm met een film; zo kunnen ze door de bergen of door bossen fietsen, maar ook bijvoorbeeld door de wijk waar ze gewoond hebben; dit systeem staat ook bij Rivierzicht. Daarnaast beschikken we over een prachtige Fun2Go duofiets, waarmee een bewoner met een vrijwilliger buiten kan fietsen. Heel belangrijk, want de beweegnorm voor ouderen in een zorginstelling is dagelijks minimaal 30 minuten, verdeeld over de dag. Dat betekent dat bewegen een structureel onderdeel moet zijn van het dagelijks leven.”

Sociaal werk

Tijdens het interview wordt heel duidelijk dat Marina begaan is met de maatschappij. Dat is ook de reden dat zij in 2012, ondanks haar drukke gezin en werk bij Het Hoge Veer, besloot de vierjarige HBO-opleiding Social Work te volgen. Met succes, want Marina behaalde zeer hoge cijfers. Zij zegt daarover: “Met deze bacheloropleiding leer je mensen met verschillende problemen helpen om zo zelfstandig mogelijk deel te nemen aan de maatschappij. Voor mijn scriptie ‘Kwaliteit van leven naar aanleiding van bewegen’ heb ik veel onderzoek gedaan. Duidelijk is dat zelfredzaamheid van de bewoners en hun eigen regie voeren, heel belangrijk is. De grootste groep vergrijzing komt er nog aan, waardoor de zorginstellingen zowel op gebied van kosten als personeel voor grote uitdagingen komen te staan. Ik kijk met heel veel voldoening terug op mijn tijd als beweegcoach en sociaal werker bij Het Hoge Veer. Ik wil hierbij iedereen bedanken voor de leuke contacten en samenwerking, met name de vrijwilligers die zoveel en geheel belangeloos voor de bewoners doen. Mijn plaats wordt ingenomen door Esmée Broeders en Luan Verkolf; die eerder stage liepen in Het Hoge Veer en er in positieve zin echt uitsprongen. Tijdens het zwangerschapsverlof van Esmée val ik vier maanden lang één dag per week in voor haar. Zo kan ik langzaam wennen aan mijn nieuwe leven.”