Nog maar kort geleden sprak Corrie van Wietmarschen openhartig over haar leven boven het café aan de Markt waar zij dertig jaar lang de sfeer bepaalde. Tijdens dat gesprek zei ze het al meerdere keren op haar eigen nuchtere manier: “Mijn leven is voltooid, het is genoeg geweest.”

Door Tom Rietveld

In de nacht van zondag op maandag 18 mei overleed Corrie van Wietmarschen vredig in haar slaap in een hospice in Dongen. Ze werd 97 jaar.

Het interview dat onlangs met haar werd gemaakt, heeft zij gelukkig nog zelf kunnen lezen.

Volgens huidig uitbater Eric Bos was dat belangrijk. “Ik ben blij dat ze het nog gelezen heeft,” zegt hij zichtbaar aangedaan. Samen met Thomas Roovers werkte hij maandagmiddag in Huis Ten Bos aan een bericht voor Facebook en Instagram om het nieuws bekend te maken.

“Ze wilde eigenlijk niet meer,” vertelt Eric. “Een paar weken geleden werd ze opgenomen in het ziekenhuis vanwege problemen aan haar been. Maar Corrie zei zelf al dat het voor haar goed was geweest. Uiteindelijk is ze naar het hospice in Dongen gegaan. Daar is ze afgelopen nacht om vier uur rustig overleden. Precies zoals zij het gewild zou hebben.”

De grondlegster van het café

Voor veel inwoners van Geertruidenberg blijft haar naam onlosmakelijk verbonden met het café dat vroeger simpelweg bekend stond als Café Van Wietmarschen.

Volgens Eric Bos is haar invloed op het café nog altijd voelbaar. “Ze is de grondlegster van het café zoals het nu is,” zegt hij. “Vanaf de jaren zestig heeft zij het café gevormd, opgebouwd en de klantenkring gemaakt zoals die was. Eigenlijk hobbelen wij daar nog steeds op verder.”

Corrie stond vanaf 1962 achter de tap, samen met haar man Harry van Wietmarschen. Ze bleef er actief tot begin jaren negentig. Het café groeide uit tot een plek waar mensen zich welkom voelden, maar waar ook duidelijke grenzen golden.

Ze had een scherp oog voor mensen. Maar achter die soms kordate uitstraling zat vooral warmte en aandacht.

“Kom erbij zitten”

Volgens Eric Bos was Corrie boven alles een echt mensenmens. “Niks was haar te veel,” vertelt hij. “Ze cijferde zichzelf altijd weg. Als iemand alleen zat zei ze meteen: ‘Ach kind, kom erbij zitten.’ En voor kinderen had ze altijd een snoepje.”

Hoewel Corrie zelf nooit moeder werd, vervulde zij die rol volgens velen toch een beetje voor anderen. “Ze is misschien nooit moeder geweest,” zegt Eric, “maar wel moeder voor heel veel mensen in de Berg.”

Dat beeld herkennen veel vaste bezoekers van vroeger. Corrie was altijd aanwezig. Als het rustig was in het café zat ze te breien, maar ondertussen hield ze alles in de gaten. Mensen konden bij haar terecht voor een praatje, advies of gewoon wat aandacht.

“Ze was onze buurvrouw, gastvrouw en vraagbaak,” schrijven Erik Bos en Thomas Roovers namens Tapperij Huis ten Bos in hun bericht. “We willen Corrie bedanken voor de tips, anekdotes en gezelligheid die zij ons geschonken heeft.”

Een voltooid leven

Wie Corrie sprak, merkte dat zij zonder angst naar het einde keek. Ze sprak er open over. Niet somber, maar rustig en berustend. Ze vertelde hoe zij ieder voorjaar bij de tandarts zei: “Misschien tot volgend jaar.” Tot nu toe kwam dat volgende jaar steeds weer.

Corrie keek met tevredenheid terug op haar leven. Op haar Limburgse jeugd, haar jaren als huishoudlerares, haar tijd in het café en haar werk later voor kerk, museum en vluchtelingenwerk.

Voor haarzelf waren dat geen bijzondere dingen. “Dat doe je gewoon,” zei ze.

Maar juist in die eenvoud school haar bijzondere kracht.

Nog altijd aanwezig

Beneden in Huis Ten Bos hangen religieuze beelden en portretten die het café zijn karakter geven. Maar voor veel mensen zal het café altijd ook iets van Corrie blijven houden. Haar stem. Haar humor. Haar aandacht voor mensen. En haar vaste overtuiging dat je goed moet zijn voor elkaar.

“Wie goed doet, goed ontmoet,” zei ze nog tijdens het interview.

Geertruidenberg neemt aanstaande zaterdag afscheid van een vrouw die voor velen voelde als een vertrouwd gezicht van de stad.

Of zoals Eric Bos het samenvat: “Ze heeft een gezegende leeftijd gehaald. Maar ze zal zeker gemist worden.”

Met gepaste droevenis delen wij jullie mede dat de grondlegster van het café zoals jullie dat nu kennen, Corrie van Wietmarschen-Vos, ons is ontvallen in de gezegende leeftijd van 97 jaar. Wij willen Corrie bedanken voor de tips, anekdotes en gezelligheid die ze ons geschonken heeft de afgelopen halve eeuw. We hebben aan haar een fantastische buurvrouw, gast en vraagbaak gehad. Rust zacht Corrie, je hebt het verdiend!

Namens het hele team van Tapperij Huis ten Bos (van nu en vroeger),

Eric Bos & Thomas Roovers