Famous wil in Raamsdonksveer een laagdrempelige ontmoetingsplek bieden voor mensen die even steun of aanspraak nodig hebben.
Door Tom Rietveld
De deur staat open, de koffie is warm en de gesprekken mogen overal over gaan. Toch bleef het tijdens het bezoek van dit weekblad nog rustig in buurthuis De Schelf aan de Burgemeester Krijgsmangeerde 46 Raamsdonksveer.
Geen bezoekers deze vrijdagmiddag bij de nieuwe inloop van Famous. Maar juist die stilte gaf ruimte voor een open gesprek over een onderwerp waar veel mensen liever omheen lopen: mentale gezondheid en de moeite om hulp of contact te zoeken.
“Als er vandaag één iemand binnenloopt, dan is dat al winst,” zegt herstelmedewerker Leon Kerkhof met overtuiging. “Iedereen doet ertoe.”
Sinds kort houdt Famous iedere vrijdagmiddag van 13.30 tot 16.00 uur een vrije inloop in De Schelf. Famous is onderdeel van een zelfregiecentrum in West-Brabant, waar mensen terecht kunnen om te werken aan hun mentale welzijn, sociale contacten en persoonlijke ontwikkeling. Niet met therapieën of diagnoses als uitgangspunt, maar juist vanuit ontmoeting en luisteren.
“Wij zijn geen behandelcentrum,” legt Kerkhof uit. “Wij bieden geen therapie of medische behandeling. Wat wij vooral doen is ruimte creëren. Een plek waar iemand zijn verhaal kwijt kan zonder direct een oordeel, advies of diagnose.”
Wie ben je en wat heb je nodig?
Kerkhof spreekt daarbij niet alleen vanuit zijn functie, maar ook vanuit eigen ervaring. Als ervaringsdeskundige weet hij hoe moeilijk het kan zijn om opnieuw aansluiting te vinden wanneer iemand psychisch vastloopt of langere tijd buiten de maatschappij is komen te staan.
“Behandeltrajecten gaan vaak over ziektebeelden en symptomen,” vertelt hij. “Wij kijken juist naar de mens zelf. Niet: wat heb je? Maar: wie ben je en wat heb je nodig?”
Volgens hem krijgen veel mensen tijdens zware periodes nauwelijks de kans om na te denken over wat zij eigenlijk belangrijk vinden in hun leven. “Wanneer je continu in een overlevingsmodus zit of diep depressief bent, is daar simpelweg geen ruimte voor. Wij proberen die ruimte weer voorzichtig terug te brengen.”
Dat gebeurt vaak in kleine stappen. Een gesprek. Een kop koffie. Gewoon ergens welkom zijn zonder verplichtingen.
De moeilijkste stap
Juist die eerste stap over de drempel blijkt vaak het moeilijkst. “Wij zien vandaag ook dat we nog veel aan bekendheid moeten werken,” zegt Kerkhof eerlijk. “Maar tegelijkertijd begrijpen we ook hoe spannend het voor mensen kan zijn om weer ergens binnen te lopen.”
Hij noemt sociale interactie één van de belangrijkste dingen in het leven, terwijl het voor sommigen juist enorm ingewikkeld is geworden. “Iedereen krijgt in zijn leven te maken met ingrijpende gebeurtenissen. Een verlies, ziekte, een scheiding, ontslag of een verhuizing. Dat kan veel invloed hebben op je mentale welzijn.”
Daarom probeert Famous bewust laagdrempelig te blijven. Geen zware etiketten, maar vooral uitnodigingen om weer mee te doen.
Netwerk in de wijk
Ook community builder Iris Scherff speelt daarin een belangrijke rol. Zij beweegt zich veel in de wijk en onderhoudt contacten met allerlei organisaties en bewonersinitiatieven.
“Je hebt veel ogen en oren nodig in een gemeente,” zegt ze. “Soms merk je gewoon dat iemand ergens mee worstelt, zonder dat het meteen zware problematiek is. Dan kan zo’n plek als dit juist passend zijn.”
Volgens Scherff is samenwerking met andere organisaties belangrijk. Wijkregisseurs, woningcorporaties, welzijnswerk en buurtinitiatieven helpen mee om mensen de weg naar De Schelf te laten vinden.
“En als iemand hier niet op de juiste plek zit, dan proberen we natuurlijk mee te denken richting andere hulp of ondersteuning.”
Van bingo tot samen eten
De kracht van De Schelf zit volgens de betrokkenen ook in de activiteiten die er al plaatsvinden. Het buurthuis bruist op verschillende momenten van de week van de activiteiten: koffiemomenten, biljarten, kinderactiviteiten, line dansen, een fotoclub en gezamenlijke maaltijden.
“Juist dat informele helpt,” zegt Kerkhof. “Mensen komen misschien eerst voor een kop soep, een bingo of gewoon wat gezelligheid. Vanuit die verbinding ontstaat vaak vanzelf meer contact.”
De eerste donderdag van de maand wordt er samen soep gegeten en op vrijdagavond kunnen bezoekers blijven mee-eten. Ook wordt gedacht aan nieuwe activiteiten en creatieve initiatieven.
Tijdens het gesprek komt zelfs kunst ter sprake als mogelijke ‘verleiding’ om mensen binnen te krijgen. “Misschien moeten we hier meer met kunst aan de muur doen,” zegt Scherff enthousiast. “Laat de wijk ook zelf iets bijdragen.”
Geen grote woorden
De medewerkers beseffen dat hun werk grotendeels buiten de openingstijden gebeurt. “Het echte werk zit vaak in het netwerk opbouwen,” zegt Kerkhof. “Zorgen dat mensen weten wie we zijn en waarvoor ze hier terecht kunnen.”
Toch geloven zij sterk in de kracht van kleine ontmoetingen.
“Misschien hoort iemand over ons via een buurvrouw of neemt iemand een kennis mee,” zegt Kerkhof. “Dat is precies hoe dit groeit. Van mens tot mens.”
En misschien is dat uiteindelijk ook precies waar deze nieuwe inloop om draait: niet om grote woorden of ingewikkelde zorgstructuren, maar om iets eenvoudigs dat voor veel mensen toch moeilijk blijkt.
Gewoon weer ergens welkom zijn.