Een jubileumfeest op een plek met geschiedenis, muziek uit de jaren zestig en zeventig en een vereniging die al driekwart eeuw het sociale hart vormt voor ouderen in Geertruidenberg.

Door Tom Rietveld

Het is een bijzondere middag in de overdekte binnenplaats van Fort Sint Gertrudis. De oude muren van het fort, doordrenkt van historie, vormen het decor voor een feest dat draait om ontmoeting, herinnering en saamhorigheid. De Seniorenvereniging Geertruidenberg viert hier haar 75-jarig bestaan. En wie binnenkomt, voelt meteen: hier wordt niet zomaar een jubileum gevierd, hier wordt een lange gezamenlijke geschiedenis omarmd.

Aan lange tafels staan koffie en gebak al klaar. Stoelen zijn in rijen opgesteld, zorgvuldig geteld, want met bijna 250 leden is het passen en meten. Het eigen clubgebouw aan de Burgemeester Allardstraat is simpelweg te klein geworden. Dat alleen al zegt veel over de vitaliteit van de vereniging.

Van KBO naar een nieuwe naam

Voorzitter Hans de Kwaadsteniet, zichtbaar trots en enigszins gespannen, neemt de aanwezigen mee in het verhaal van de vereniging. Niet alleen vanwege het jubileum, maar ook omdat het afgelopen jaar in het teken stond van verandering. De vertrouwde naam KBO verdween. Na de fusie van KBO Brabant en KBO Zeeland en een langdurig statutenproces heet de vereniging nu officieel Seniorenvereniging Geertruidenberg.

“Het klinkt toch wat vrolijker,” zegt De Kwaadsteniet met een glimlach. KBO was decennialang een begrip, katholieke bond voor ouderen, maar de nieuwe naam past beter bij deze tijd. Een tijd waarin openheid, ontmoeting en inclusiviteit centraal staan. “Ik denk dat we straks ook gewoon SVG gaan zeggen,” merkt hij luchtig op.

Een jubileum met een praktische reden

Strikt genomen is de vereniging een paar maanden te laat met vieren. De officiële oprichtingsdatum is 30 mei 1950. Toch is de timing bewust gekozen. Het jubileum wordt gecombineerd met de kerstviering. “We hebben zoveel leden tegenwoordig, dat past gewoon niet meer,” legt De Kwaadsteniet uit. Met 247 leden op de teller en zicht op de 250 in januari was een grotere locatie noodzakelijk.

Het programma is overzichtelijk en doordacht: koffie met gebak, een kleine loterij, een gezamenlijk diner met uitgeserveerd voorgerecht, een buffet en een nagerecht. Geen haast, geen overdaad; precies afgestemd op het gezelschap. “We hopen dat het gezellig wordt,” zegt de voorzitter bescheiden. Maar daar twijfelt eigenlijk niemand aan.

Muziek als hoofdact

Het echte hoogtepunt van de middag en avond is de muziek. De Brabantse band GreySix verzorgt de live-muziek en neemt het publiek mee terug naar de jaren zestig en zeventig. Dat is geen toeval. “Dat is onze doelgroep,” zegt De Kwaadsteniet. “Die muziek roept herkenning op.”

Eerste liefdes, dansavonden, brommers, het fietshok bij school; de voorzitter benoemt het later ook in zijn speech. De band speelde eerder in het eigen clubgebouw en liet toen zo’n goede indruk achter dat de keuze snel was gemaakt. Hier, tussen de dikke muren van het fort, klinkt de muziek misschien nog wel warmer.

Een lange speech, maar met reden

De voorzitter waarschuwt vooraf al met een knipoog: zijn speech is lang. Maar wie goed luistert, hoort vooral een vogelvlucht door 75 jaar verenigingsgeschiedenis. En die geschiedenis is rijk.

Het begint in 1950, wanneer ouderen in Geertruidenberg samenkomen op bankjes en straathoeken. In de winter was het koud en guur. De behoefte aan een ontmoetingsplek leidde tot de oprichting van de Bond van Bejaarden en Gepensioneerden. Met een lokaal in het parochiehuis en een klein bestuur werd de basis gelegd.

Jubilea volgden, notabelen kwamen langs, er werd geschonken, letterlijk, met 100 gulden bij het 12,5-jarig bestaan. De vereniging verhuisde meerdere keren, groeide, veranderde van naam en kreeg uiteindelijk een eigen onderkomen: Vestingzicht, een voormalige kleuterschool.

Groeien dankzij vrijwilligers

De speech maakt duidelijk dat groei nooit vanzelf ging. Verbouwingen, uitbreidingen, zonnepanelen, een nieuwe keuken, een grotere zaal; het werd allemaal mogelijk dankzij vrijwilligers en steun van lokale stichtingen zoals Stichting Godshuizen en Stichting Prins Maurits. “Geen vereniging zonder vrijwilligers,” benadrukt De Kwaadsteniet meerdere keren.

Vrijwilligers draaien bardiensten, begeleiden activiteiten, verzorgen nieuwsbrieven en brengen het maandblad rond. Toch blijft er altijd behoefte aan nieuwe handen. De oproep is duidelijk maar vriendelijk: wie iets kan betekenen, hoe klein ook, is welkom. “Altijd ruimte voor een gesprekje met een kopje koffie.”

Activiteiten die verbinden

Het activiteitenaanbod is indrukwekkend. Wekelijks zijn er hobbygroepen, biljarten, kaarten en koersbal. Maandelijks is er bingo. Jaarlijks zijn er dagtochten, een meerdaagse reis, gezamenlijke maaltijden en feestdagen. Alles met één doel: ontmoeting stimuleren en eenzaamheid voorkomen.

Dat doel is onveranderd gebleven, ondanks naamswijzigingen en statuten. En het werkt. De vereniging groeit nog steeds. Nieuwe leden melden zich aan, de gemiddelde leeftijd ligt boven de tachtig, maar ook negentigplussers zijn actief aanwezig.

Terug naar de muziek

Wanneer de speech eindigt en GreySix inzet, verandert de sfeer zichtbaar. Gesprekken verstommen, voeten tikken mee, hier en daar wordt zacht meegezongen. Het fort vult zich met klanken die herinneringen losmaken. Niet iedereen staat te dansen, maar bijna iedereen beleeft iets.

Het jubileumfeest van de Seniorenvereniging Geertruidenberg is daarmee meer dan een viering van een getal. Het is een ode aan samen oud worden, aan blijven meedoen en aan een vereniging die al 75 jaar laat zien hoe belangrijk ontmoeting is.

En in Fort Sint Gertrudis, op deze middag en avond, voelt dat ineens heel vanzelfsprekend.