Dinsdag 9 juni: grijze wolken pakten zich samen tegen een blauwe lucht. De toeschouwers druppelden het plein op om te kijken naar de aankomst van de eindexamenkandidaten havo/vwo voor het jaarlijkse galadiner. Gelukkig waren de weergoden hen gunstig gezind. Niet gunstig genoeg om het droog te houden, maar wel voldoende om de hagelstorm en stootwinden langs de school heen te laten gaan, zodat de prachtige jurken en mooie pakken gespaard bleven en het zorgvuldig gefabriceerde kapsel zijn juiste vorm behield.
Vanaf kwart voor vijf kwamen de leerlingen aan in de meest uiteenlopende vervoersmiddelen waaronder een Ferrari, een boot, een kraanwagen (onder de muzikale begeleiding van Bassie en Adriaans ‘De hijskraan’), een vrachtwagen, een unimog, een brandweerwagen, verschillende auto’s, een pick up truck, meerdere cabrio’s, motoren en een partybus. Eén leerling kwam zelf aangereden in de tractor. De organisatie maakte zich even zorgen toen ze de politie het parkeerterrein op zag rijden, maar al snel bleek dat een groepje op het laatste moment had bedacht dat de aankomst in een politiebusje wel een leuke binnenkomer was (wat een zucht van verlichting gaf). De optocht moest vanwege hevige regenval een paar minuten onderbroken worden; toeschouwers vonden hun toevlucht in de aula van het vmbo-gebouw, maar dat mocht de pret niet drukken. Gelukkig kon de stoet snel hervat worden en waren de leerlingen zo slim om paraplu’s mee te nemen zodat ze het enigszins droog wisten te houden.
Chef-kok en opvolger
Rond kwart voor zes was iedereen aangekomen en docenten begeleidden onze gasten naar hun tafel in een tot eetzaal omgetoverde aula. Na het inleveren van de telefoons – zo nu en dan met enig gemor – kon het voorgerecht geserveerd worden. De hele dag hadden een team van docenten en leerlingen Suzan Pijnenburg en Meike Koeman gekookt in de keuken van school onder de bezielende leiding van chef-kok Alphons de Lange. Helaas was dit de laatste keer voor onze chef: we nemen met pijn in ons hart afscheid van hem want hij gaat genieten van een welverdiend pensioen. Gelukkig hebben we een waardige opvolger gevonden in de vorm van collega Danny Nelen die dinsdag is klaargestoomd om volgend jaar de scepter te zwaaien in de keuken. De carpaccio en de pasta pesto vonden dit jaar weer gretig aftrek, maar ook de varkenshaas was behoorlijk in trek. Sommigen waagden zich aan de beenham of aan de kabeljauw, deze laatste stond dit jaar nieuw op het menu.
Te gekke prijzen
Tussen de gerechten door hebben we de muziekkennis en seriekennis van de leerlingen getest in een quiz waarvoor prachtige prijzen te winnen waren, want, zeg nu zelf, iedereen wil toch een badeendje winnen? Daarnaast konden de leerlingen zich laten vereeuwigen op de gevoelige plaat bij een van de photobooths, vaak stond daartussen een docent of conciërge (Johan heeft geen plek meer op het deurtje van zijn postvak) met een gekke bril of hoedje op: een mooie, blijvende herinnering. Na het dessert en de prijsuitreiking was de avond ten einde.
Zoals ieder jaar hebben collega’s zich enorm ingespannen om een geweldig evenement neer te zetten voor de leerlingen. We hebben weer ontzettend genoten van onze eindexamenkandidaten en als het aan ons ligt, zullen er nog vele edities volgen!
De docenten
