Ik betrap mezelf er weleens op. Dan denk ik: nog één dierenfilmpje. En voor ik het weet ben ik tien minuten verder. Gewoon omdat ik er even om kan lachen.

Dat is precies hoe een algoritme werkt. Het laat je steeds meer zien van wat je leuk vindt.

Handig? Zeker. Maar ook een beetje verraderlijk.

Want ongemerkt krijg je steeds vaker dezelfde meningen, dezelfde berichten en dezelfde mensen voorgeschoteld. Je wereld wordt kleiner, terwijl je denkt dat je juist alles ziet.

Juist daarom probeer ik mezelf af en toe bewust te verrassen. Een artikel lezen waar ik normaal voorbij zou scrollen. Een podcast luisteren met een heel andere mening. Of gewoon eens nieuwsgierig zijn naar waarom iemand ergens anders over denkt.

En meestal leer je er altijd wel iets van.

En eerlijk... daarna mag er best weer een filmpje van een onhandige labrador of een brutale kat voorbij komen.

Dichtbij. Doen wat werkt.