Afval scheiden, minder restafval aanbieden en daardoor minder betalen. Dat was precies de bedoeling van het nieuwe afvalsysteem. En onze inwoners deden wat van ze werd gevraagd. Misschien zelfs iets té goed.

Er werd veel minder restafval aangeboden dan verwacht. Goed nieuws voor de afvalberg, maar minder goed voor de gemeentelijke rekensom. Want minder tikken betekent ook minder inkomsten.

Nu ligt er een voorstel om het vastrecht flink te verhogen, terwijl we daarnaast per aanbieding blijven betalen.

Dan denk ik: kan het niet eerlijker en slimmer?

Een variant waarbij een deel van de aanbiedingen in het vastrecht zit en je pas daarna per keer betaalt, had wat mij betreft gewoon in de verschillende scenario's doorgerekend moeten worden. Dan hadden we als raad ook écht iets te kiezen gehad.

Wie goed scheidt en weinig restafval aanbiedt, heeft daar voordeel van. Wie meer restafval aanbiedt, betaalt meer. Het doet ook meer recht aan de grootte van een huishouden: een alleenstaande zal over het algemeen minder restafval aanbieden dan een gezin van vier. Zo blijft de prikkel om afval te scheiden bestaan.

Hoe zo'n systeem er precies uit moet zien en wat financieel mogelijk is, hoort thuis in het politieke debat. Dat debat gaan we nu voeren.

Maar voor mij staat één ding voorop: als inwoners doen wat we van ze vragen, moet goed gedrag ook blijven lonen.

Dichtbij. Doen wat werkt.