En dan zit ineens de eerste helft van de competitie er alweer op. Waar de start van de competitie moeizaam begon met een onnodig gelijkspel tegen Habo’95, een zeperd tegen S.V. Zeeburg, nipte overwinningen op Verburch en Tachos en nederlagen tegen Cabooter Group/HC Groot Venlo, Herpertz Bevo HC en WPK/Westlandia is de laatste weken de weg naar boven gevonden tegen zeker niet de makkelijkste tegenstanders. Een goed gesprek kan wonderen doen want dat was na de dikke nederlaag tegen Westlandia wel nodig. Want ook in die wedstrijd ging het net als in de wedstrijden ervoor bepaalde fases heel goed maar in andere fases een stuk minder goed waardoor er onnodig punten gemorst werden. Punten die keihard nodig zijn gezien de kleine verschillen in de poule en de drie rechtstreekse degradatie plaatsen. Met alle neuzen weer dezelfde richting op werd er afgereisd naar Kwintsheul. En ondanks maar misschien wel dankzij dat HV Quintus 3 een zeer ervaren ploeg is met veel individuele kwaliteiten was er al duidelijk een verschil te zien want ondanks de nederlaag waren we tot vijf minuten voor tijd nog in de race om de volle twee punten mee naar huis te nemen. Een flinke boost dus richting de laatste drie wedstrijden van de eerste competitiehelft. De volgende wedstrijd was tegen Benk Projects/Ventura thuis in SCD, waar je tegenwoordig ook heerlijk wat kan eten voordat je een lekker avondje handbal gaat kijken, en stond beetje in het teken van de gezusters van Vliet van HMC tegen de gezusters Dulfer van Ventura waarvan beide zussen op dat moment samen op het WK waren. De progressie werd in deze wedstrijd zichtbaar doorgetrokken wat resulteerde in een degelijke overwinning. De week erop werd er afgereisd naar Geleen voor de wedstrijd tegen V&L 2. Wetende dat dames 1 ervoor speelde was er dus geen ruimte voor onderschatting ondanks de lagere positie op de ranglijst. De eerste helft was tot dan toe de beste helft van het hele seizoen, alleen de keepster van V&L keepte waarschijnlijk ook haar beste helft van het seizoen. Een mooie testcase dus om te zien hoe we hiermee om zouden gaan in de tweede helft. En waar we de tweede helft voorheen nog wel eens een dipje hadden was deze er nu niet wat liet zien dat er ook op dit vlak vooruitgang was geboekt. Twee punten mee naar Raamsdonksveer en een feestje in de bus. De laatste wedstrijd was dus gisteravond in de thuishaven tegen de runner-up Noav die onder andere uit bij titelkandidaat nummer 1 Westlandia knap wonnen. Geen walk through the park zou je dus zeggen. En bij rust leek dat ook zo te zijn want de teams waren aan elkaar gewaagd gezien de ruststand van 12-11. De uiteindelijke uitslag van 32-17 zegt vervolgens genoeg over de uitmuntende tweede helft die de dames van HMC op de mat legden. Elke actie verdedigend of aanvallend was met zoveel overtuiging dat Noav na tien minuten in de tweede helft het wel gezien had en wist hier valt vanavond echt niks te halen. Een mooie eindsprint dus richting het einde van het jaar die hopelijk in het nieuwe jaar doorgetrokken gaat worden. Maar gezien de stijgende lijn van de afgelopen weken hoeven daar weinig twijfels over zijn. Tot volgend jaar!